szukaj interesujacego Cię tematu

wtorek, 30 października 2012

Kuchnia otwarta czy zamknięta? Z cyklu porady projektanta wnętrz

Kuchnia razem czy osobno?



Postawione na początku pytanie stwarza bardzo wiele wątpliwości. Każdy z wariantów ma plusy i minusy. Czynnikiem decydującym o wybraniu którejś opcji jest metraż. Istotną rolę w podjęciu decyzji odgrywa również charakter i zwyczaje domowników. W rozstrzygnięciu kwestii należy mieć na uwadze upodobania kulinarne mieszkańców.



Meble kuchenne Lublin - Vena

Otwarte kuchnie mają wiele zalet. Podstawową jest przestrzeń i wygoda użytkowania. Wnętrza jednoprzestrzenne są dużo lepiej doświetlone. Za połączeniem kuchni z salonem przemawia mała powierzchnia pomieszczeń.

W sytuacji, gdy posiadamy małą kuchnię i niewielki salon wyburzenie ściany pomiędzy tymi pomieszczeniami pozwala uzyskać przestrzenne wnętrze. Zabieg ten sprawia, że niewielkie kuchnie pomimo, że nie zwiększa się ich metraż sprawiają wrażenie przestronnych.

Brak ścianki działowej zwiększa ustawność pomieszczeń. To doskonałe rozwiązanie dla właścicieli ciemnych kuchni, pozbawionych okna, które w polskim budownictwie czasami się spotyka. W otwartych wnętrzach dużo łatwiej jest zmieścić stół z krzesłami. Czasami to jedyna szansa na wygospodarowanie jadalni. Otwarta kuchnia jest świetnym rozwiązaniem dla osób lubiących wspólne przygotowanie posiłków. Pozwala na całkowitą integrację z osobami towarzyszącymi w salonie.

Wybierając otwartą kuchnię musimy rygorystycznie przestrzegać w niej porządku. Jest to niedobre rozwiązanie dla bałaganiarzy, bowiem nie da się ukryć nieporządku za zamkniętymi drzwiami. Wymaga to systematyczności w utrzymywaniu ładu. Każdy będzie miał "wgląd" do naszej kuchni. Nie wybierajmy otwartej kuchni, jeżeli gotujemy potrawy mocno aromatyczne na przykład bigos lub preferujemy kuchnie chińską. We wnętrzu jednoprzestrzennym zapachy będą się długo utrzymywały w pomieszczeniu. Można je wprawdzie częściowo zneutralizować przez zastosowanie odpowiedniego pochłaniacza, ale i tak całkowicie ich nie zniwelujemy.

W otwartej kuchni ważne jest zastosowanie okapu, zarówno wydajnego jak i cichego. Podczas gotowania ulatnia się nie tylko zapach, również duże ilości lotnych substancji, które osiadają m.in. na kanapach w salonie. W jednoprzestrzennym wnętrzu narażeni jesteśmy na hałasy dochodzące z kuchni. W oglądaniu telewizji przeszkadzać nam może odgłos miksera lub zmywarki. Dużo trudniej jest zaprojektować otwartą kuchnię. Styl kuchni i salonu muszą ze sobą korespondować, co nie zawsze jest łatwe w aranżacji. zaletą jest nierozprzestrzenianie się zapachów i oparów na pozostałe pomieszczenia. Doskonale wiemy jak trudne do usunięcia są tłuszcze osiadające na meblach. W kuchniach zamkniętych domownikom nie przeszkadzają hałasy, których przecież nie brakuje przy przyrządzaniu posiłków.

Podstawowym minusem osobnej kuchni jest mniejsza przestronność. Wnętrza, a szczególnie te małe, mogą przytłaczać ciasnotą. Są mniej ustawne, często trudno wygospodarować w nich kącik na stół. Osoba przygotowująca posiłki może się czuć trochę osamotniona. Zmuszona jest zająć się gotowaniem podczas, gdy reszta bawi się w salonie.

Salony zintegrowane z kuchnią dużo lepiej się prezentują, gdy urządzone są w minimalistycznym stylu. To salon powinien być dopasowany do wystroju kuchni, a nie na odwrót. Względy praktyczne sprawiają, że kuchnia z reguły pozbawiona jest ozdób. Źle prezentowałaby się z bogato udekorowanym salonem. O atrakcyjności projektu świadczy kolor, oświetlenie, stylistyka mebli oraz niekonwencjonalność rozwiązań ścianek i sufitów podwieszanych. Przy otwartych wnętrzach stosuje się również luksfery. Indywidualny charakter kuchni i salonu możemy podkreślić poprzez delikatne przegrodzenie barkiem lub stołem. Barek dużo lepiej zdaje egzamin przy dorosłych.

W przypadku rodziny posiadającej małe dzieci w miejscu barku świetnie sprawdza się stół z krzesłami. Można przy nim wygodnie i bezpiecznie zjeść posiłek z pociechami.

Pośrednim rozwiązaniem jest aranżacja częściowo otwartej kuchni. Jest to bezpieczne wyjście dla osób, które obawiają się ją w pełni odsłonić na pokój. Pozostawiając kawałek ściany pomyślmy o interesującym kształcie. Nie musi to być tylko wycięty mur. Popuśćmy wodze fantazji i stwórzmy wyjątkową przegrodę. Może być to forma schodków, prostokąta lub koła. Za każdym razem uzyskamy inny efekt. Aby zaakcentować jadalnię warto zastanowić się nad ciekawie zaaranżowaną podłogą. W części jadalnej nie jest ona narażona na wilgoć. Drewniane podłoże podkreśli przytulność i świetnie zda egzamin. Połączenie terakoty z panelami wykreślić można w różnych ciekawych formach. Także podwieszany sufit powinien być wyjątkowy. Przed podjęciem ostatecznej decyzji warto podsumować dobre i złe strony każdego wariantu.

Argumentów przemawiających za zamkniętą kuchnią jest sporo. Kuchnia taka nie wymaga takiej dbałości o porządek jak otwarta. Nikogo nie będą razić niezmyte naczynia ani bałagan często towarzyszący podczas przyrządzania posiłków. Dużą zaletą jest nierozprzestrzenianie się zapachów i oparów na pozostałe pomieszczenia. Doskonale wiemy jak trudne do usunięcia są tłuszcze osiadające na meblach. W kuchniach zamkniętych domownikom nie przeszkadzają hałasy, których przecież nie brakuje przy przyrządzaniu posiłków.

Podstawowym minusem osobnej kuchni jest mniejsza przestronność. Wnętrza, a szczególnie te małe, mogą przytłaczać ciasnotą. Są mniej ustawne, często trudno wygospodarować w nich kącik na stół. Osoba przygotowująca posiłki może się czuć trochę osamotniona. Zmuszona jest zająć się gotowaniem podczas, gdy reszta bawi się w salonie.

Projektant wnętrz Lublin - Vena Urszula Tomaszewska

poniedziałek, 22 października 2012

Mała kuchnia

Niewielka kuchnia

Jakże często ubolewamy nad niedużym metrażem naszej kuchni. Marzy nam się wnętrze przestrzenne i pakowne, a nasza kuchnia to częściej przysłowiowa ,,klitka” niż wymarzone wnętrze. Nie pozostaje nam jednak nic innego, jak pogodzić się z rzeczywistością i zamiast narzekania – przystąpić do aranżacji, z myślą „wszystkiego mieć nie możemy”. Podobno pogodzenie się z rzeczywistością to pierwszy krok do sukcesu...

projekty wnętrz Lublin
Meble kuchenne Lublin - Vena

 


Zacznijmy od metrażu. Jego świadomość pozwoli uniknąć bezmyślnego kopiowania z katalogów i projektować wnętrze rzeczywiste.

Jaka lodówka do małej kuchni?


Przed zakupem wyposażenia do kuchni rozważmy wszystkie za i przeciw. Lodówka powinna być dostosowana do warunków pomieszczenia. 

Duża czy mała? Współczesny, dobrze zaopatrzony rynek nie zmusza nas do magazynowania zapasów. A gdy nie ma innej możliwości na wygospodarowanie blatu roboczego, chłodziarka podblatowa, pomimo małej pakowności jest najrozsądniejszym rozwiązaniem.


A zlewozmywak?

 Nie możemy zapominać przy jego wyborze, że to jedno z podstawowych miejsc pracy. Jednak gdy powierzchnia kuchni nas ogranicza, musimy przystosować się do pracy w utrudnionych warunkach i radzić sobie w zlewozmywaku jednokomorowym.

Meble kuchenne - seryjne czy na zamówienie?


Teraz trudno wyobrazić sobie, by wyposażeniem kuchni były meble seryjne. Wykonanie ich na zamówienie, chociaż kosztowniejsze, pozwoli na wykorzystanie każdego centymetra powierzchni. Niejednokrotnie ratunkiem staje się zwiększenie wysokości górnych szafek lub zastosowanie pawlaczy. Przy takiej aranżacji nie zapominajmy o lekkości zabudowy uzyskanej na przykład poprzez zastosowanie szafek przeszklonych.


W małych kuchniach dobrym rozwiązaniem jest zastosowanie kół obrotowych ułatwiających skorzystanie z trudno dostępnych zaułków. 

Projektant wnętrz - Urszula Tomaszewska –„Vena”

środa, 17 października 2012

Funkcjonalny projekt wnętrza.

Funkcjonalna aranżacja wnętrz



Coraz częściej salon i kuchnia aranżowane są jako jednoprzestrzenne wnętrze. Połączenie tych pomieszczeń wymaga szczególnej uwagi podczas projektowania. Kolor o forma muszą być ponadczasowe. Warto zrezygnować z zastosowania tzw. "hitów sezonu", które są z reguły bardzo ekstrawaganckie i szybko potrafią się znudzić.

projekty wnętrz Lublin
Meble kuchenne Lublin 


W prezentowanym projekcie wyburzenie ścianki działowej pomiędzy kuchnią, a salonem pozwoliło na umieszczenie dwufunkcyjnej wyspy. Nisko osadzone okna wymusiły jednak niestandardową wysokość blatów roboczych, które przez to nie nadają się do przygotowania posiłków.

Okrągły blat wyspy umożliwia komfortowe wykonywanie prac kuchennych jednocześnie pozwala na uczestniczenie w życiu rodzinnym. Na specjalnych wysięgnikach umieszczono blat barowy, przy którym na wysokich stołkach można zjeść posiłek. Od wewnętrznej strony kuchni w wyspie zamontowano piekarnik, a od strony salonu znajdują się szuflady.

Terakota z panelami została połączona zgrabną linią. W tym samym charakterze zamontowano podwieszony sufit.



W części kuchennej w narożniku umiejscowiony jest dwukomorowy zlewozmywak. Pomiędzy zlewem a kuchenką znajduje się powierzchnia do przygotowywania posiłków. Idealnie, jeśli ta przestrzeń wynosi 80-120cm. Po prawej stronie zlewozmywaka udało się zaprojektować prawidłową przestrzeń do odstawiania naczyń. Norma mówi o minimum 40cm. Bliskie sąsiedztwo zmywarki i zlewozmywaka zdecydowanie ułatwiło rozmieszczenie przyłączy wodno-kanalizacyjnych.

W kuchni otwartej z salonem ważne jest zastosowanie okapu, zarówno wydajnego jak i cichego.
Wnętrze zaaranżowano w drewnopodobnych meblach, które dają bezpieczeństwo ponadczasowości. Ściany pomalowano w odcieniach miodowej żółci.

Projektant wnętrz Urszula Tomaszewska

środa, 10 października 2012

Różne style w aranżacji wnętrz. Empire

Styl Empire- Aranżacje wnętrz Lublin

Któż z nas nie marzy, by chociaż na chwilę przenieść się w zamierzchłe czasy. Poczuć wilgotne mury zamku zdumiewającego nas swoją przestrzenią, ogrzać się w cieple bawiącego się płomykami kominka.
Jest to mój artykuł publikowany w www.wiadomosci24.pl

Foto pochodzi ze strony : http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Zimmerbild_83.jpg
Niestety, pomimo daleko zaawansowanej techniki wehikułu czasu jeszcze nie wynaleziono. Aranżacje wnętrz w stylu minionych epok pomogą częściowo spełnić te marzenia. Od wieków najbardziej reprezentacyjnym miejscem domu był salon. Kwitło tu życie kulturalne i towarzyskie dworu. To tu podejmowano gości. Spotykano się w nim, by muzykować lub czytać na głos poezję. W nich grywało się w szachy, kości i karty. W salonie odbywały się ważne uroczystości. Zdarzało się nawet, że odprawiano tutaj śluby.

Bogactwo i przepych salonu nadawały prestiż całemu dworowi. Nie szczędzono więc kosztów na wystrój tego wnętrza. Jego umeblowanie było najokazalsze. Znajdowały się w nim kosztowne
kanapy, fotele, sofy, komody, stoły z krzesłami. W witrynach lub serwantkach prezentowano rodowe srebra, porcelanę, szkło i różne okazy motyli, muszli i kamieni. Salony dekorowane były przez obrazy sławnych artystów, pozłacane lustra, mosiężne świeczniki oraz makaty i kilimy. Na podłogach znajdowały się marmury, piękne parkiety i bogato tkane dywany. W najbogatszych domach znajdował się fortepian. W tych troszkę mniej zamożnych pianino. Kominki oprócz ciepła i prezentowały majętność właścicieli. Dworzanie nie żałowani pieniędzy na wystrój tego wnętrza. Warto zapoznać się ze stylami z tamtych lat, by lepiej je odwzorować. Konsekwencja odtwarzania trendów stanowi klucz do sukcesu.

Empire


Francuski styl empire ukształtował się we Francji w latach dziewięćdziesiątych XVIII wieku. Naśladował on rzymskie, greckie i egipskie motywy architektoniczne. Charakteryzowała go symetria i nadmierna dekoracyjność w zestawieniu z surowością formy architektonicznej. Cechą tego modnego w całej Europie stylu były luksusowe draperie z jaskrawego jedwabiu. Dość masywne meble o prostych kształtach bogato zdobione były złoceniami i złoconym brązem. We Francji podobnie jak i w Anglii, był to okres klasycyzmu, niemniej jednak styl empire podlegał też innym silnym wpływom. Na elementy antyczne nakładały się motywy wysławiającą militarną potęgę Napoleona. Po jego kampaniach w Egipcie do głosu doszły motywy egipskie. W dekoracjach pojawiły się sfinksy, skrzydlate lwy, greckie kariatydy ( podpory architektoniczne), łabędź oraz cesarski orzeł. Inne jeszcze motywy to gwiazdy, palmety, kwiat lotosu, medaliony oraz ”napoleońska pszczoła”.


Ściany

Ściany zawieszony były prawie całkowicie. Wisiały na nich zarówno obrazy jak i trofea zapełniające każdy wolny jej kawałek. Początkowo panowała moda na lekkie zestawienia barw o ciepłych, słonecznych odcieniach. Dość szybko zmieniły się trendy i we wnętrzach pojawiły się
mocne, krzykliwe kolory. Moda na podział ściany na lamperie, cześć środkową i fryz stała się powszechna około 1860 r. W latach sześćdziesiątych popularne stały się tapety w kolorze białym i złotym.

Okna

Ciężkie zasłony chroniły dywany i tapicerkę przed płowieniem. Na początku modne były lambrekiny drapowane. Później powodzeniem cieszyła się płaska odmiana lambrekinu
o modelowanych kształcie i wydłużonych, opadających częściowo na zasłony końcach. Zasłony często wieszano na ciężkich mosiężnych karniszach. Okna dekorowano bogatymi draperiami. Najczęściej wieszano w nich koronkowe firanki lub rolety. Pomieszczenia przez to były ciemnie nawet za dnia.
Modne były krzesła o dwu lub więcej szczeblinach w oparciu. Miewały zdobienia w kształcie liny. Te „trafalgarskie” krzesła miały być hołdem dla Nelsona. Podobnie jak we Francji, szczytem mody były motywy egipskie, zainspirowane egipską kampanią Napoleona. Wpływ ten uwidocznił się w konstrukcji stołów, które wspierały się na nogach w kształcie uskrzydlonych lwów i sfinksów oraz w motywach takich jak palmety, lwie maski i łapy, skarabeusze, obeliski, a nawet krokodyle. Stolik przed kanapę był przeznaczony na książki, zastawę do herbaty, przybory do szycia itd. Podobnie jak stół typu Pembroke miał opuszczane klapy, ale był większy, a klapy znajdowały się przy krótszych bokach. Modne stały się tzw. quartetto tables Sheratona, a także stoliki o podwójnej funkcji służące do gier i pracy. Popularne były też stoliki nocne.

Nadal spotykało się kredensy. Nowością była szyfoniera używana czasem zamiast kredensu. Była to szafka na nóżkach z półką lub pólkami zakrytymi parą drzwiczek. Te ostatnie mogły być wykonane z litego drewna lub mieć część środkową wypełnioną siatka z mosiężnego drutu.

Oświetlenie

Nadal powszechnie używano woskowych świec i bardzo modne były gerydony. Istotny wpływ na życie codzienne wywarły nowe modele lamp olejnych.

Akcesoria

Stojaki na rośliny doniczkowe stanowiły odzwierciedlenie mody na dekorowanie wnętrz kwitnącymi roślinami. Nad kominkami zamiast obrazów umieszczano raczej prostokątne lustra. Modne były też okrągłe lustra zwieńczone orłem.
W kolejnych wpisach  zaprezentuję inne style.

poniedziałek, 1 października 2012

Różne style w aranżacji kuchni? Meble kuchenne w różnych odsłonach

 Meble kuchenne Lublin

Współczesne wnętrze stało się przestrzenią do wielu rozważań i wyborów. Gdy już nie musimy godzinami wystawać w kolejkach, by zdobyć przypadkowy regał, sami możemy decydować, co i gdzie wstawić do naszej kuchni.

Dążenie do swobody w wyrażaniu swojej osobowości powoduje odrzucenie tradycyjnych reguł i schematów projektowania na rzecz rozwiązań nietuzinkowych. Obecne trendy dają szeroki wachlarz możliwości projektowych. Producenci prześcigają się w nowych pomysłach. 

Nie bójmy się aranżować wnętrz o indywidualnym charakterze. W końcu to nasze domy, więc najważniejsze, by ich wystrój był w zgodzie z naszymi upodobaniami. Nie kreujemy wnętrza, by wystawiać je na opinie innych, bo nie sposób sprostać wszystkim gustom naraz. Przede wszystkim sami musimy czuć się dobrze we własnym domu. 

Projekt powinien być oparty o kolory które lubimy, w których czujemy się dobrze, a nie o lansowane w katalogach. Szukając inspiracji przeglądamy dziesiątki czasopism i strony w Internecie. Jesteśmy zagubieni w ilości dostarczonych nam informacji. Już na początku powstaje podstawowy problem: co wybrać? Zdecydujmy się na jeden konkretny styl. Każdy trend ma jednak charakterystyczne cechy.

Tradycyjny

Aranżacja kuchni to inwestycja na wiele lat. Style tradycyjne nie wychodzą z mody nigdy. Klasyka jest wieczna w przeciwieństwie do awangardowych pomysłów, które szybko mogą się znudzić. Taka kuchnia zwycięsko wytrzymuje próbę czasu. Kuchnia urządzona w stylu klasycznym będzie zawsze modna, bowiem jej atutem jest ponadczasowość.
Najbardziej tradycyjny jest styl rustykalny. Kreatorzy tego kierunku nawiązują do danej kultury. Kuchnie sprawiają wrażenie zamieszkanych od lat. Styl ten wprowadza ciepły i sielankowy nastrój do wnętrza. Stawia na podkreślenie naturalnego piękna drewna. Cechują go drewniane meble zdobione frezami, pilastrami i gzymsami. Czasami drzwiczki bywają nierównomiernie barwione i przecierane, żeby wyglądały na stare i podniszczone. Przeszklone szafki często ozdobione są witrażami. W dużych kuchniach można też mocować drzwiczki się do murowanych ścianek z glazurą. W takich stylizacjach także blaty wyłożone mogą być płytkami ceramicznymi. Do rustykalnej kuchni najlepiej pasuje sprzęt AGD wzorowany na dawnych urządzeniach. Bardzo dobrze prezentuje się w niej stylizowany okap wykończony drewnem. Świetnie wyglądają w niej kredensy i witryny. Wnętrze rustykalne można uzupełnić detalami z mosiądzu, porcelaną, obrazkami z motywami roślinnymi, kolorowymi zasłonkami i kwiatami. W kuchni utrzymanej w stylu klasycznym ozdobę stanowią stojące na wierzchu garnki, pojemniki i babcine słoiki z przetworami. Klasyka najlepiej sprawdza się na dużej przestrzeni.


Styl prowansalski

Styl ten wywodzi się z południa Francji, z Prowansji. Pełen frezów koronek i firaneczek może urzec bez reszty. Sielski klimat stylem przypominający czasy naszych prababć tworzą naturalne materiały, proste formy oraz ciepłe barwy ziemi i szafranu. Inspiracją są motywy zaczerpnięte z natury. Dominują w nim beże i biele. W stylu prowansalskim fronty wykonane są zazwyczaj z naturalnego drzewa z ozdobnymi i szybami witrażowymi. Meble zwykle występują w kolorach bieli i écru. Ściany pokryte są małymi płytkami (10x10) w słonecznych kolorach. Tradycyjne szafki kuchenne w stylu prowansalskim można zastąpić ceglaną zabudową z prostymi, pomalowanymi farbą frontami albo z zasłonkami z materiału. Nieraz meble zdobione są ręcznie malowanymi motywami. Kuchnie w stylu prowansalskim mają ciepłą i przytulną atmosferę.


Nowoczesne

Geometryczne kształty, proste fronty mebli, metal i szkło to cechy stylu nowoczesnego. Charakteryzuje go prostota i minimalizm. Tu możemy pozwolić sobie na dość sporą inwencję twórczą. Styl nadaje się do aranżacji zarówno dużych, jak i małych pomieszczeń. Wnętrze możemy różnicować kolorem: jasny pastelowy zalecany jest we wnętrzach małych, na ciemny- na przykład wenge, możemy sobie pozwolić, gdy dysponujemy dużą powierzchnią. Fronty mebli wykonane są z drewna, forniru, MDF-u foliowanego, arylowanego i lakierowanego. Połączenie tych materiałów z ascetycznym wzornictwem sprzętu AGD, stali i szkła daje wrażenie przestronności. Bardzo istotnym elementem nowoczesnego wnętrza, jest odpowiednio dobrane oświetlenie. Dzięki odpowiednio zainstalowanym punktom świetlnym możemy optycznie powiększyć przestrzeń. Fascynujące jest, że na bazie tego samego układu mebli można zaprojektować zupełnie inne style, modernizując jedynie materiały użyte do aranżacji. Kuchnie nowoczesne można podzielić na kilka grup w zależności od ich stylizacji.


Laboratoryjna

Kuchnie
te są sterylne, przepełnione sztucznymi tworzywami, aluminium, szkłem i elementami wykonanymi z blachy nierdzewnej. Może być odbierana jako ascetyczna. Wnętrze takie urządzone jest w bardzo uporządkowanym i minimalistycznym stylu. Cechują go chłód i powtarzalność. Urok prostoty uzyskamy poprzez zastosowanie czytelnej i geometrycznej linii mebli oraz użycie odpowiednich materiałów i kolorów. Całość daje wrażenie sterylności. 

Ważnym elementem jest oświetlenie. Światło podkreśla wyrafinowany chłód wnętrza. Kolorystyka przeważnie nie wykracza poza chłodną paletę barw. Dominuje biel i szarość. Najczęściej stosuje się w takich kuchniach fronty lakierowane. Wysoki połysk drzwiczek podkreśla sterylność. W takich aranżacjach warto pamiętać, że stalowe elementy tych stylizacji są, niestety, dość trudne w utrzymaniu porządku. 

Szczególną uwagę należy zwrócić przy zakupie lodówki wykonanej z tak modnego dzisiaj inoksu, która jeśli nie jest zabezpieczona odpowiednim lakierem, pozostawia ślady palców. Wnętrza pozbawione są wszelkich ozdobników. Styl ten nosi również nazwę „high-tech”. Nie spodoba się zwolennikom domowego ciepła i miękkości.

Odmianą wcześniej opisywanego trendu jest styl skandynawski. Definiują go prostota i naturalność. Trend jest minimalistyczny i surowy, ale funkcjonalny. Dom według kanonów tego kierunku musi być naturalny i przyjazny. Obowiązują w nim kolory neutralne. Odcienie beży, ecru, wrzosu łączone są z grafitem, hebanem lub kasztanem. Modna w nim jest także biel i czerń. Gładkie i matowe ściany są ważnym elementem dekoracyjnym.


Nowoczesna ciepła

W ramach stylu nowoczesnego można wyróżnić również styl "ciepły". Jego również definiuje prosta forma, lecz jej surowość złamana jest ciepłą kolorystyką mebli i ścian. Odcienie czerwieni, oranżu czy brązu nadają nowoczesnym kuchniom przytulniejszy charakter. 


Wykorzystując śmiałe kontrastowe barwy można stworzyć wnętrze o niepowtarzalnym charakterze. Wykorzystanie drewna w aranżacji powoduje, że pomieszczenie staje się przytulne i urzekające. Zauważa się wyraźny nawrót do lat pięćdziesiątych. Wypukłe fronty o zaokrąglonych kształtach sprawiają, ze kuchnia jest ergonomiczna i przytulna

Niezwykle ważnym elementem aranżacji są dodatki, na które początkowo wcale nie zwracamy uwagi. To one podkreślają harmonię. Warto zadbać o to, by te bibeloty także tworzyły klimat kuchni. W czasach obecnych dość łatwo zakupić poszukiwane drobiazgi do wyposażenia wnętrza. Przyjąć jednak należy jakąś obowiązującą zasadę. Konsekwencja – oto klucz do sukcesu.


 Projektant wnętrz Lublin Urszula Tomaszewska

 

 Zapraszamy do odwiedzenia naszego STOISKA NR 19 na jesiennej edycji Targów redNet DOM MIESZKANIE,
która odbędzie się 6 i 7 października 2012 roku w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie