szukaj interesujacego Cię tematu

poniedziałek, 27 grudnia 2010

Podłoga w kuchni- aranżacje wnętrz Lublin


Podłoga w kuchni to temat warty gruntownego rozważenia, bowiem w tym pomieszczeniu szczególnie jest ona narażona na uszkodzenia. Woda, tłuszcze, a czasami spadające przedmioty – to wszystko może się na niej znaleźć.

W kuchni można wykorzystać każdy rodzaj materiałów stosowanych na podłogi oprócz wykładzin dywanowych. Delikatniejszy materiał wymaga jednak częstej renowacji. Przy wyborze materiału powinniśmy przede wszystkim wziąć pod uwagę nasz styl bycia. Jeśli gotowanie nasze to przede wszystkim herbata i jajecznica, to każda podłoga będzie służyła przez wiele lat. W kuchni, w której przygotowuje się posiłki dla wielu osób, piecze ciasta, robi przetwory, pokrycie podłogowe musi być szczególnie trwałe i łatwe do utrzymania w czystości. Dobrze jest, gdy w części jadalnej podłoże jest ciepłe, np. drewniane. Pod uwagę powinniśmy wziąć także sposób chodzenia po domu, czy są to kapcie, czy wolimy chodzić boso.
Terakota
Bezsprzecznie najwygodniejszym materiałem na podłogę w kuchni jest terakota. Łatwa w utrzymaniu, niedroga, lecz zimna i twarda. Upuszczone przedmioty właściwie nie mają szans, aby się nie stłuc. Atutem jest odporność na wycieranie. Zwróćmy też uwagę na śliskość pokrycia – polerowane gresy w tym pomieszczeniu zagrażają bezpieczeństwu.
Panele
Warunkiem ich niezniszczalności jest wybór odpowiedniej klasy ścieralności oraz bardzo staranne ułożenie, zgodne z technologią. Posłuży nam ona wiele lat, gdy dokładnie pokryjemy parkiet warstwą lakieru, a panele podłogowe szczelne skleimy. Warstwa wierzchnia paneli to laminat lub papier z nadrukowanym wzorem wzmocniony warstwą żywicy melaminowej. Żywica chroni laminat przed działaniem wody i zabezpiecza przed ścieraniem. Część spodnia wykonana jest najczęściej z melaminy, która zabezpiecza panele przed wilgocią. Panele laminowane mają różne klasy ścieralności. Niebezpieczeństwo zniszczenia podłogi wykonanej z drewna lub paneli grozi głównie w przypadku zalania na skutek awarii instalacji wodno-kanalizacyjnej. Trwałe zawilgocenie prowadzi do wypaczenia podłogi, łuszczenia lakieru. Aranżując taką podłogę należy jednak zabezpieczyć miejsca najczęściej używane, np. przy zlewozmywaku i kuchence. Może to być wstawka z płytek ceramicznych lub dywanik z wykładziny, który będzie można łatwo wyprać.
Wykładzina PCV
We wnętrzach, które zamieszkujemy tymczasowo, sensownym rozwiązaniem jest wykładzina PCV, którą, jeżeli nie wymaga klejenia, możemy przy wyprowadzce zabrać ze sobą i wykorzystać chociażby w piwnicy. Dobrze, gdy jest ona gruba i elastyczna. Na takiej mniej męczą się nogi. Całkowita wodoszczelność wykładziny zapobiega też zalaniu w razie drobniejszej awarii. Na gładkiej, jednolitej powierzchni łatwiej utrzymać czystość. Minusem ich jest mała odporność na wysoką temperaturę.
Korek
Mało popularnym, lecz dobrym materiałem na podłogę w kuchni są powlekane płyty korkowe. Materiał ten, aby służył nam długo wymaga bardzo starannego przygotowania podłoża. Do wnętrz kuchennych nadają się jedynie płytki i panele korkowe zabezpieczone powłoką winylową (PCV). Posiadają one wysoką odporność warstwy zewnętrznej na ścieranie. Mają także wysoką zdolność tłumienia dźwięków. Upadek talerza czy szklanki na miękkie podłoże niekoniecznie musi się skończyć ich rozbiciem. Korek taki jest trudnopalny.
Projektant wnętrz Lublin Urszula Tomaszewska
Aranżacje Wnętrz Vena Lublinhttp://www.kuchnie-vena.pl

czwartek, 23 grudnia 2010

Pomysły na ściany- Projekty wnętrz Lublin


Powierzchnie narażone nie tylko na ścieranie, ale i na działanie detergentów powinny być odpowiednio zabezpieczone, by ułatwić nam utrzymanie ich w czystości. Skoro ściana nad kuchenką i zlewozmywakiem narażona na działanie wysokiej temperatury oraz wilgoci i bardzo łatwo się brudzi trzeba ją pokryć odpowiednim materiałem. Specjaliści podpowiadają wiele sposobów na ich pokrycie.

Płytki ceramiczne
Są najpopularniejszym stosowanym materiałem. Niepalne, odporne na wodę, łatwe w utrzymaniu. Producenci prześcigają się we wzornictwie i kolorystyce. Ułatwia to aranżację, dając łatwość w dopasowaniu ściany do stylu wnętrza. Niedoskonałością są tutaj fugi, które niestety znacznie szybciej się brudzą i trudniej je wyczyścić. Należy to uwzględnić, wybierając na ściany mozaikę lub płytki o małych wymiarach. Warto zastanowić sie nad wielkością glazury. W kuchni brudzi się ona bardziej niż w innych miejscach domu. Im mniej fug, tym łatwiej utrzymać ścianę w czystości. Egzamin zdają spoiny epoksydowe, nie wchłaniające tłuszczu. Rozwiązaniem jest także zastosowanie płytek do układania bezfugowego. Do kuchni powinniśmy kupować płytki szczególnie łatwe w utrzymaniu. Najlepsza jest glazura pokryta grubszą warstwą szkliwa oraz szkliwiony gres. W kuchni nie kładźmy płytek nieszkliwionych oraz gresu technicznego i polerowanego.

Blacha
Stylistyka taka zainspirowana jest wielkimi kuchniami gastronomicznymi. Jest symbolem nowoczesności i sterylności. Blacha nie wchłania wilgoci i jest żaroodporna. Najbardziej popularna jest blacha ze stali szlachetnej, ale stosuje się także aluminium. Wrażenie sterylności uzyskamy polerując blachę. Kuchnia wykończona w ten sposób wydaje się jednak bardzo „zimna”. Blachy o powierzchni satynowej i aluminiowa są dużo cieplejsze w odbiorze i bezpieczniejsze w aranżacji. Nie tylko nie dominują swą obecnością, ale także są praktyczniejsze. Mniej na nich widać na przykład ślady palców. Blacha, która ma wytłaczane różne faktury jest dużo trudniejsza w utrzymaniu. Ze względu na liczne rowki i uwypuklenia trudno ją utrzymać w czystości. Materiał ten wymaga sporo pracy. Niezadbany eksponuje każdą krople wody. Jej duże arkusze umożliwiają wykładanie ścian bez łączeń, jednak cała płaszczyzna ściany wyłożona tym materiałem jest monotonna. Najczęściej wykłada się nią jedynie część ściany nad kuchenką jako tło dla stalowego okapu. Dodatkowo zbyt duża ilość blachy odbijając światło męczy wzrok.


Farba
Do niedawna pomalowanie farbą ściany między kuchennymi szafkami uważano za brak wykończenia lub rozwiązanie tymczasowe. Dzisiaj producenci proponują farby wodoodporne i zmywalne. Zastosowanie farby w prosty sposób pozwala na zmianę charakteru kuchni. Każda farba jednak podkreśla nierówności ścian. Przed pomalowaniem konieczne jest odpowiednie przygotowanie podłoża. Nie wolno zapomnieć o zabezpieczeniu jej specjalną farbą podkładową, przeznaczoną do pomieszczeń mokrych.

Boazeria
Wprawdzie minął okres, w którym przeżywała czasy swojej świetności, lecz drewno w kuchni ciągle jest modne. Pokrycie nim ścian to świetny sposób na ocieplenie. Boazerię należy dokładnie polakierować, by zapobiec puchnięciu przy kontakcie z wodą lub parą.

Płyty
W kuchni nieźle prezentuje się płyta wiórowa fornirowana lub laminowana. Takie panele można kupić wraz z całym systemem ich mocowania, który zapewnia szczelny i trwały montaż. Można też wyłożyć ścianę sklejką.

Naturalny kamień
Jest ekskluzywnym materiałem. Na ściany można go użyć w formie kamiennych płytek o różnych wymiarach albo w formie drobnej mozaiki. Na ściany w kuchni doskonale nadaje się granit, który nie dość, że nie wchłania tłuszczów, to także odporny jest na działanie związków chemicznych. Kamienie o strukturze porowatej, na przykład trawertyn, są trudniejsze do utrzymania w czystości. Wykorzystując go do wnętrz kuchennych jako okładzinę ścienną należy go dokładnie wypolerować. Marmur nie nadaje się do kuchni. Wchłania tłuszcz i łatwo się plami. Aby tego uniknąć, można stosować odpowiednie impregnaty.

Konglomeraty kamienia
To dużo tańsze rozwiązanie, dające podobny efekt jak w przypadku kamienia naturalnego. W swoim składzie konglomeraty mają granit i kwarc, co zapewnia im podobną twardość i wytrzymałość na uszkodzenia oraz wysoką temperaturę. Dzięki pigmentom mogą mieć różne kolory. Najbardziej popularne są przypominające naturalny granit lub marmur. Są odporne na plamienie, nie szkodzi im tłuszcz i sok. Materiał ten jest łatwy do utrzymania w porządku.

Mleczna szyba
Niekonwencjonalne i dość praktyczne. Ściana mlecznej szyby powinna być umieszczona w aluminiowych ramkach. Taka aranżacja daje optyczną lekkość. Czyni nawet małe wnętrza przestrzennymi. Problemem staje się jedynie usytuowanie gniazdek roboczych, bowiem szyba najczęściej jest hartowana, a wiercenie w tym tworzywie nie jest wcale łatwe. Wyjściem z sytuacji jest umieszczenie gniazdek pod szafkami.
Corian
Jest to świetny i bardzo trwały materiał. To połączenie naturalnych minerałów, akrylu i pigmentu. Jest on bardzo odporny na zabrudzenia. Trudno go zniszczyć używając nawet dość mocnych środków czyszczących. Jest miły i ciepły w dotyku. Doskonale nadaje się do renowacji. Daje się ładnie modelować, dzięki czemu nie są widoczne łączenia. Można z niego także wykonywać blaty, nawet z wpuszczanym zlewozmywakiem. Może stanowić pozbawioną połączeń całość. Jedyna jego wada to wysoka cena.
Tynk dekoracyjny
W kuchni na ścianach może się również znaleźć cienkowarstwowy tynk dekoracyjny. Najlepiej sprawdzają się tynki akrylowe. Ściana pod niego musi być odpowiednio przygotowana, a tynk po nałożeniu zabezpieczony przed zabrudzeniami.
Tapeta
Do aranżacji wnętrz kuchennych produkowana jest specjalna winylowa tapeta. Jest ona odporna na wilgoć oraz niepalna. Ma odpowiednia do mokrych miejsc gąbczastą dość grubą warstwę, którą można zmywać. Do jej położenia należy użyć wodoodpornego kleju. Aranżacje z użyciem tapet dają ogromne możliwości kolorystyczne.

środa, 22 grudnia 2010

Salon z kuchnią jako wnętrze jednoprzestrzenne

projekty wnetrz Lublin Vena
Funkcjonalna aranżacja

Coraz częściej salon i kuchnia aranżowane są jako jednoprzestrzenne. Łączone wnętrza mają szczególne wymogi aranżacyjne i należy te projekty traktować z bardzo dużą uwagą. Nie tylko kolor, ale i forma mają być ponadczasowe. Nie możemy pozwolić sobie na zastosowanie „ hitów sezonu”, które są z reguły bardzo ekstrawaganckie i szybko potrafią się znudzić.
W prezentowanym projekcie wyburzenie ścianki działowej pomiędzy kuchnią, a salonem pozwoliło na umieszczenie dwufunkcyjnej wyspy. Nisko osadzone okna wymusiły jednak niestandardową wysokość blatów roboczych, które przez to nie nadają się do przygotowania posiłków.
Okrągły blat wyspy pomiędzy salonem a kuchnią umożliwił komfortowe wykonywanie prac kuchennych z jednoczesnym uczestniczeniem w życiu rodzinnym. Na specjalnych wysięgnikach umieszczono barek, przy którym na wysokich stołkach można zjeść posiłek. Od wewnętrznej strony kuchni w wyspie zamocowano piekarnik, a od strony salonu znajdują się szuflady.
Połączenie terakoty z panelami wykreślono, dostosowując się do koła. Także sufit przebiega na tej samej linii.
W części kuchennej dwukomorowy zlewozmywak umieszczono w narożniku. Pomiędzy nim a kuchenką usytuowana z lewej strony znajduje się płaszczyzna blatu do przyrządzania potraw. Idealnie, jeśli ta przestrzeń ma 80-120cm. Po prawej stronie zlewozmywaka udało się wygospodarować prawidłową przestrzeń do odstawiania naczyń. Norma mówi o minimum 40cm. Zgrupowanie ze sobą zmywarki i zlewozmywaka zdecydowanie ułatwiło rozmieszczenie przyłączy wodno-kanalizacyjnych.
W otwartej kuchni ważne jest zastosowanie okapu, zarówno wydajnego jak i cichego.
Wnętrze zaaranżowano w drewnopodobnych meblach, które dają bezpieczeństwo ponadczasowości. Ściany pomalowano w odcieniach miodowej żółci.

Projektant wnętrz Urszula Tomaszewska

czwartek, 16 grudnia 2010

Projekty wnętrz -salony


Coraz częściej aranżujemy salon i kuchnię jako jednoprzestrzenne. Aranżacja wnętrz, których kuchnia połączona jest z salonem nie jest zadaniem łatwym.
Należy je projektować z bardzo dużą uwagą. Nie tylko kolor, ale i forma mają być ponadczasowe. Nie możemy pozwolić sobie na zastosowanie "hitów sezonu", które są z reguły bardzo ekstrawaganckie i szybko potrafią nas znudzić.

Kuchnia otwarta czy zamknięta?


Postawione na początku pytanie nastręcza bardzo wiele wątpliwości. Każdy z wariantów ma plusy i minusy. Decydującym czynnikiem o wybraniu którejś opcji jest metraż. Istotną rolę w podjęciu decyzji odgrywa również charakter i zwyczaje domowników. Na rozstrzygniecie powinny mieć wpływ również upodobania kulinarne.

Otwarte kuchnie mają wiele zalet. Podstawową jest przestrzeń i wygoda użytkowania. Wnętrza jednoprzestrzenne są dużo lepiej doświetlone. Za połączeniem kuchni z salonem przemawia mała powierzchnia pomieszczeń. W sytuacji, gdy posiadamy maleńką kuchnię i niewielki salon wyburzenie ściany pomiędzy tymi pomieszczeniami pozwala uzyskać przestrzenne wnętrze.Zabieg ten sprawia, że niewielkie kuchnie pomimo nie zwiększenia ich metrażu sprawiają wrażenie przestronnych. Brak ścianki działowej zwiększa ustawność pomieszczeń. To doskonałe rozwiązanie dla właścicieli ciemnych kuchni pozbawionych okna, które w polskim budownictwie czasami się spotyka. Przy otwartych wnętrzach dużo łatwiej jest umieścić stół z krzesłami. Czasami to jedyna szansa na wygospodarowanie jadalni. Otwarta kuchnia jest świetnym rozwiązaniem dla osób lubiących wspólne przygotowanie posiłków. Pozwala na całkowitą integrację z osobami towarzyszącymi w salonie.

Rozwiązanie dla porządnych

Wybierając otwartą kuchnię musimy bardziej rygorystycznie przestrzegać w niej porządku. Jest to niedobre rozwiązanie dla bałaganiarzy, bowiem nie da się ukryć nieporządku za zamkniętymi drzwiami. Musimy być bardzo systematyczni utrzymywaniu czystości. Każdy będzie miał "wgląd" do naszej kuchni. Nie wybierajmy otwartej kuchni, jeżeli gotujemy potrawy mocno aromatyczne na przykład bigos lub preferujemy kuchnię chińską. We wnętrzu jednoprzestrzennym zapachy będą się długo utrzymywały w całym pomieszczeniu. Można je wprawdzie częściowo zneutralizować przez zastosowanie odpowiedniego pochłaniacza, ale i tak całkowicie ich nie zniwelujemy. W otwartej kuchni ważne jest zastosowanie okapu, zarówno wydajnego, jak i cichego. Podczas gotowania ulatnia się nie tylko zapach, lecz i duże ilości lotnych substancji, które osiadają także na kanapach w salonie.

W jednoprzestrzennym wnętrzu narażeni jesteśmy na hałasy dochodzące z kuchni. W oglądaniu telewizji przeszkadzać nam może odgłos miksera lub zmywarki. Dużo trudniej jest zaprojektować otwartą kuchnię. Styl kuchni i salonu muszą ze sobą korespondować, co nie zawsze jest łatwe do aranżacji.

Argumentów przemawiających za zamkniętą kuchnią jest sporo. Kuchnia taka nie wymaga aż takiej dbałości o porządek jak otwarta. Nikogo nie będą raziły niezmyte naczynia ani bałagan często towarzyszący podczas przyrządzania posiłków. Ważną zaletą jest nierozprzestrzenianie się zapachów i oparów na pozostałe pomieszczenia. Doskonale wiemy jak trudne są do usunięcia tłuste opary osiadające na meblach. W zamkniętych kuchniach domownikom nie przeszkadzają hałasy, których przecież nie brakuje przy przyrządzaniu posiłków.

Podstawowym minusem osobnej kuchni jest mniejsza przestronność. Wnętrza, a szczególnie te małe mogą przytłaczać ciasnotą. Są mniej ustawne, często trudno wygospodarować w nich kącik na stół. Ograniczeni ścianami nie możemy sobie podkraść troszeczkę powierzchni z salonu. Osoba przygotowująca posiłki może się czuć trochę osamotniona. Zmuszona jest zająć się gotowaniem podczas, gdy reszta bawi się w salonie.

Gustowny minimalizm

Salony zintegrowane z kuchnią dużo lepiej się prezentują, gdy urządzone są w minimalistycznym stylu. To salon powinien być dopasowany do wystroju kuchni, a nie na odwrót. Względy praktyczne wpływają na to, że kuchnia z reguły pozbawiona jest ozdób. Źle prezentowałaby się z bogato udekorowanym salonem. O atrakcyjności projektu świadczy kolor, oświetlenie, stylistyka mebli oraz niekonwencjonalność rozwiązań ścianek i sufitów podwieszanych. Przy otwartych wnętrzach stosuje się również luksfery.

Indywidualny charakter kuchni i salonu możemy podkreślić poprzez delikatne przegrodzenie barkiem lub stołem. Barek dużo lepiej zdaje egzamin przy dorosłych. W przypadku rodziny posiadającej małe dzieci w miejscu barku świetnie sprawdza się stół z krzesłami. Można przy nim wygodnie i bezpiecznie zjeść posiłek z pociechami.

Wzornictwo podkreślone ścianami i podłogą

Pośrednim rozwiązaniem jest aranżacja częściowo otwartej kuchni. Jest to bezpieczne wyjście dla osób, które obawiają się ją w pełni odsłonić na pokój. Pozostawiając kawałek ściany pomyślmy o interesującym kształcie. Nie musi to być tylko wycięty mur. Popuśćmy wodze fantazji i stwórzmy wyjątkową przegrodę. Może być to forma schodków, prostokąta lub koła. Za każdym razem uzyskamy inny efekt.

Aby zaakcentować jadalnię warto zastanowić się nad ciekawie zaaranżowaną podłogą. W części jadalnej nie jest ona narażona na wilgoć. Podkreśli przytulność i zda egzamin drewniane podłoże. Połączenie terakoty z panelami wykreślić można w różnych ciekawych formach. Także podwieszany sufit powinien być wyjątkowy.

Przed podjęciem ostatecznej decyzji warto podsumować dobre i złe strony każdego wariantu.

Kuchnie Lublin Vena
Projekty wnętrz Lublin Vena Urszula Tomaszewska

piątek, 3 grudnia 2010

Pokoje dziecięce- Aranżacje wnętrz Lublin


Pokoje dziecięce to na pewno najmilsze pomieszczenie do aranżacji wnętrz. Możemy popuścić wodze fantazji tworząc wesołe i przytulne gniazdka, służące doskonałej zabawie nauce. Projektowanie wnętrza pokoju dziecka jest bardzo przyjemne.Nic właściwie nas nie ogranicza, bowiem każdy kolor i forma mogą znaleźć zastosowanie. Pełna swoboda i rozmach wypłyną na bajeczną atmosferę. Mając dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym zróżnicujemy zagospodarowanie pokoi uwzględniających potrzeby wieku naszych milusińskich.

Jeśli robimy projekty pokoju dla cztero, czy też sześciolatka zwróćmy największą uwagę na jego bezpieczeństwo. Meble umieszczone w nim nie mogą pozwolić na wspinaczkę. Do tych celów zastosujmy drabinki. Wysokość ich powinniśmy uzależnić do rozwoju ruchowego dziecka. Z czasem możemy dokładać wyższe szczebelki zażywając tym samym próg trudności i fundując maluchom niezłą frajdę . Dodatkową aranżacje wnętrza stanowić może umieszczony pod nimi barwny materacyk . Prawidłowe oświetlenie pokoju to istotna kwestia. Nasze skarby bawią się wszędzie, więc cały pokój musi być widny. Dostępne na rynku żyrandole w formie ulubionych postaci na pewno zachwycą nasze pociechy. Odrobina inspiracji przy wyborze kolorystyki wpłynie na radosny charakter wnętrza. Żółto niebiesko czerwone drzwiczki regału oraz czerwona narzuta i niebiesko żółte zasłony stworzą wesoła bawialnię. Kolorowa wykładzina z będzie łatwa w utrzymaniu i zachęci do zabawy. Aranżacje małego pokoju zyskują na pakowności , gdy podwiesimy na ścianach część szafek . Zastosowanie różnicowanej wysokości utworzy ciekawą formę plastyczną. W pokoju ucznia bardzo istotne jest miejsce przeznaczone do odrabiania lekcji. Aranżacja pokoju dziecka powinna uwzględniać jego upodobania kolorystyczne.
Odpowiedni projekt zgodny z gustem malucha sprawi, że chętnie będzie on w nim przebywał. Musi, więc spełniać nie tylko podstawowe wymagania ergonomiczne, a zarazem przyciągać wygodą, funkcjonalnością i niezwykłością. Biurko powinno mieć zapewniony maksymalny dostęp światła naturalnego. Lampka powinna oświetlać blat z odpowiedniej strony w zależności, czy nasza pociecha jest prawo czy też leworęczna. Umieszczenie mapy i innych barwnych pomocy naukowych oprócz funkcji dekoracyjnej pozwoli samotnie utrwalić niezbędne wiadomości. Decydując o gamie kolorystycznej pokoju zróbmy to z umiarem, bowiem nadmiar barw może rozpraszać w lekcjach. Rozważamy możliwość montażu liny, drążka czy też worka bokserskiego, jeżeli nasze dziecko ma zamiłowania sportowe.
Projektant wnętrz - Urszula Tomaszewska
Studio Aranżacji Wnętrz Vena Lublin