szukaj interesujacego Cię tematu

czwartek, 29 lipca 2010

błędy popełniane w aranżacji wnętrz

Najpoważniejszym błędem popełnianym przy aranżacji domu jest ślepa chęć kopiowania oglądanych w czasopismach i Internecie wnętrz. Oglądane fotki powinny być inspiracją do stworzenia nowego projektu, a nie podstawą do kalkowania.


poniedziałek, 26 lipca 2010

Style kuchni -Aranżacja wnętrz Lublin

Współczesne wnętrze stało się przestrzenią do wielu rozważań i wyborów. Gdy już nie musimy godzinami wystawać w kolejkach, by zdobyć przypadkowy regał, sami możemy decydować, co i gdzie wstawić do naszej kuchni.

Dążenie do swobody w wyrażaniu swojej osobowości powoduje odrzucenie tradycyjnych reguł i schematów projektowania na rzecz rozwiązań nietuzinkowych. Obecne trendy dają szeroki wachlarz możliwości projektowych. Producenci prześcigają się w nowych pomysłach. Nie bójmy się aranżować wnętrz o indywidualnym charakterze. W końcu to nasze domy, więc najważniejsze, by ich wystrój był w zgodzie z naszymi upodobaniami. Nie kreujemy wnętrza, by wystawiać je na opinie innych, bo nie sposób sprostać wszystkim gustom naraz. Przede wszystkim sami musimy czuć się dobrze we własnym domu. Projekt powinien być oparty o kolory które lubimy, w których czujemy się dobrze, a nie o lansowane w katalogach. Szukając inspiracji przeglądamy dziesiątki czasopism i strony w Internecie. Jesteśmy zagubieni w ilości dostarczonych nam informacji. Już na początku powstaje podstawowy problem: co wybrać? Zdecydujmy się na jeden konkretny styl. Każdy trend ma jednak charakterystyczne cechy.

Tradycyjny
Aranżacja kuchni to inwestycja na wiele lat. Style tradycyjne nie wychodzą z mody nigdy. Klasyka jest wieczna w przeciwieństwie do awangardowych pomysłów, które szybko mogą się znudzić. Taka kuchnia zwycięsko wytrzymuje próbę czasu. Kuchnia urządzona w stylu klasycznym będzie zawsze modna, bowiem jej atutem jest ponadczasowość.
Najbardziej tradycyjny jest styl rustykalny. Kreatorzy tego kierunku nawiązują do danej kultury. Kuchnie sprawiają wrażenie zamieszkanych od lat. Styl ten wprowadza ciepły i sielankowy nastrój do wnętrza. Stawia na podkreślenie naturalnego piękna drewna. Cechują go drewniane meble zdobione frezami, pilastrami i gzymsami. Czasami drzwiczki bywają nierównomiernie barwione i przecierane, żeby wyglądały na stare i podniszczone. Przeszklone szafki często ozdobione są witrażami. W dużych kuchniach można też mocować drzwiczki się do murowanych ścianek z glazurą. W takich stylizacjach także blaty wyłożone mogą być płytkami ceramicznymi. Do rustykalnej kuchni najlepiej pasuje sprzęt AGD wzorowany na dawnych urządzeniach. Bardzo dobrze prezentuje się w niej stylizowany okap wykończony drewnem. Świetnie wyglądają w niej kredensy i witryny. Wnętrze rustykalne można uzupełnić detalami z mosiądzu, porcelaną, obrazkami z motywami roślinnymi, kolorowymi zasłonkami i kwiatami. W kuchni utrzymanej w stylu klasycznym ozdobę stanowią stojące na wierzchu garnki, pojemniki i babcine słoiki z przetworami. Klasyka najlepiej sprawdza się na dużej przestrzeni.
Styl prowansalski
Styl ten wywodzi się z południa Francji, z Prowansji. Pełen frezów koronek i firaneczek może urzec bez reszty. Sielski klimat stylem przypominający czasy naszych prababć tworzą naturalne materiały, proste formy oraz ciepłe barwy ziemi i szafranu. Inspiracją są motywy zaczerpnięte z natury. Dominują w nim beże i biele. W stylu prowansalskim fronty wykonane są zazwyczaj z naturalnego drzewa z ozdobnymi i szybami witrażowymi. Meble zwykle występują w kolorach bieli i écru. Ściany pokryte są małymi płytkami (10x10) w słonecznych kolorach. Tradycyjne szafki kuchenne w stylu prowansalskim można zastąpić ceglaną zabudową z prostymi, pomalowanymi farbą frontami albo z zasłonkami z materiału. Nieraz meble zdobione są ręcznie malowanymi motywami. Kuchnie w stylu prowansalskim mają ciepłą i przytulną atmosferę.
Nowoczesne
Geometryczne kształty, proste fronty mebli, metal i szkło to cechy stylu nowoczesnego. Charakteryzuje go prostota i minimalizm. Tu możemy pozwolić sobie na dość sporą inwencję twórczą. Styl nadaje się do aranżacji zarówno dużych, jak i małych pomieszczeń. Wnętrze możemy różnicować kolorem: jasny pastelowy zalecany jest we wnętrzach małych, na ciemny- na przykład wenge, możemy sobie pozwolić, gdy dysponujemy dużą powierzchnią. Fronty mebli wykonane są z drewna, forniru, MDF-u foliowanego, arylowanego i lakierowanego. Połączenie tych materiałów z ascetycznym wzornictwem sprzętu AGD, stali i szkła daje wrażenie przestronności. Bardzo istotnym elementem nowoczesnego wnętrza, jest odpowiednio dobrane oświetlenie. Dzięki odpowiednio zainstalowanym punktom świetlnym możemy optycznie powiększyć przestrzeń. Fascynujące jest, że na bazie tego samego układu mebli można zaprojektować zupełnie inne style, modernizując jedynie materiały użyte do aranżacji. Kuchnie nowoczesne można podzielić na kilka grup w zależności od ich stylizacji.
Laboratoryjna
Kuchnie te są sterylne, przepełnione sztucznymi tworzywami, aluminium, szkłem i elementami wykonanymi z blachy nierdzewnej. Może być odbierana jako ascetyczna. Wnętrze takie urządzone jest w bardzo uporządkowanym i minimalistycznym stylu. Cechują go chłód i powtarzalność. Urok prostoty uzyskamy poprzez zastosowanie czytelnej i geometrycznej linii mebli oraz użycie odpowiednich materiałów i kolorów. Całość daje wrażenie sterylności. Ważnym elementem jest oświetlenie. Światło podkreśla wyrafinowany chłód wnętrza. Kolorystyka przeważnie nie wykracza poza chłodną paletę barw. Dominuje biel i szarość. Najczęściej stosuje się w takich kuchniach fronty lakierowane. Wysoki połysk drzwiczek podkreśla sterylność. W takich aranżacjach warto pamiętać, że stalowe elementy tych stylizacji są, niestety, dość trudne w utrzymaniu porządku. Szczególną uwagę należy zwrócić przy zakupie lodówki wykonanej z tak modnego dzisiaj inoksu, która jeśli nie jest zabezpieczona odpowiednim lakierem, pozostawia ślady palców. Wnętrza pozbawione są wszelkich ozdobników. Styl ten nosi również nazwę „high-tech”. Nie spodoba się zwolennikom domowego ciepła i miękkości.
Odmianą wcześniej opisywanego trendu jest styl skandynawski. Definiują go prostota i naturalność. Trend jest minimalistyczny i surowy, ale funkcjonalny. Dom według kanonów tego kierunku musi być naturalny i przyjazny. Obowiązują w nim kolory neutralne. Odcienie beży, ecru, wrzosu łączone są z grafitem, hebanem lub kasztanem. Modna w nim jest także biel i czerń. Gładkie i matowe ściany są ważnym elementem dekoracyjnym.
Nowoczesna ciepła
W ramach stylu nowoczesnego można wyróżnić również styl "ciepły". Jego również definiuje prosta forma, lecz jej surowość złamana jest ciepłą kolorystyką mebli i ścian. Odcienie czerwieni, oranżu czy brązu nadają nowoczesnym kuchniom przytulniejszy charakter. Wykorzystując śmiałe kontrastowe barwy można stworzyć wnętrze o niepowtarzalnym charakterze. Wykorzystanie drewna w aranżacji powoduje, że pomieszczenie staje się przytulne i urzekające. Zauważa się wyraźny nawrót do lat pięćdziesiątych. Wypukłe fronty o zaokrąglonych kształtach sprawiają, ze kuchnia jest ergonomiczna i przytulna

Niezwykle ważnym elementem aranżacji są dodatki, na które początkowo wcale nie zwracamy uwagi. To one podkreślają harmonię. Warto zadbać o to, by te bibeloty także tworzyły klimat kuchni. W czasach obecnych dość łatwo zakupić poszukiwane drobiazgi do wyposażenia wnętrza. Przyjąć jednak należy jakąś obowiązującą zasadę. Konsekwencja – oto klucz do sukcesu.
Jest to mój artykuł publikowany w www.we-dwoje.pl
Projektant wnętrz Lublin Urszula Tomaszewska
Aranżacje Wnętrz Vena Lublin
http://www.kuchnie-vena.pl

środa, 21 lipca 2010

Salon z kuchnią jako wnętrze jednoprzestrzenne- aranżacje wnętrz

Kuchnia otwarta czy zamknięta ?


Postawione na początku pytanie stwarza bardzo wiele wątpliwości. Każdy z wariantów ma plusy i minusy. Czynnikiem decydującym o wybraniu którejś opcji jest metraż. Istotną rolę w podjęciu decyzji odgrywa również charakter i zwyczaje domowników. W rozstrzygnięciu kwestii należy mieć na uwadze upodobania kulinarne mieszkańców.


Otwarte kuchnie mają wiele zalet. Podstawową jest przestrzeń i wygoda użytkowania. Wnętrza jednoprzestrzenne są dużo lepiej doświetlone. Za połączeniem kuchni z salonem przemawia mała powierzchnia pomieszczeń. W sytuacji, gdy posiadamy małą kuchnię i niewielki salon wyburzenie ściany pomiędzy tymi pomieszczeniami pozwala uzyskać przestrzenne wnętrze. Zabieg ten sprawia, że niewielkie kuchnie pomimo, że nie zwiększa się ich metraż sprawiają wrażenie przestronnych. Brak ścianki działowej zwiększa ustawność pomieszczeń. To doskonałe rozwiązanie dla właścicieli ciemnych kuchni, pozbawionych okna, które w polskim budownictwie czasami się spotyka. W otwartych wnętrzach dużo łatwiej jest zmieścić stół z krzesłami. Czasami to jedyna szansa na wygospodarowanie jadalni. Otwarta kuchnia jest świetnym rozwiązaniem dla osób lubiących wspólne przygotowanie posiłków. Pozwala na całkowitą integrację z osobami towarzyszącymi w salonie.

Wybierając otwartą kuchnię musimy rygorystycznie przestrzegać w niej porządku. Jest to niedobre rozwiązanie dla bałaganiarzy, bowiem nie da się ukryć nieporządku za zamkniętymi drzwiami. Wymaga to systematyczności w utrzymywaniu ładu. Każdy będzie miał "wgląd" do naszej kuchni. Nie wybierajmy otwartej kuchni, jeżeli gotujemy potrawy mocno aromatyczne na przykład bigos lub preferujemy kuchnie chińską. We wnętrzu jednoprzestrzennym zapachy będą się długo utrzymywały w pomieszczeniu. Można je wprawdzie częściowo zneutralizować przez zastosowanie odpowiedniego pochłaniacza, ale i tak całkowicie ich nie zniwelujemy. W otwartej kuchni ważne jest zastosowanie okapu, zarówno wydajnego jak i cichego. Podczas gotowania ulatnia się nie tylko zapach, również duże ilości lotnych substancji, które osiadają m.in. na kanapach w salonie. W jednoprzestrzennym wnętrzu narażeni jesteśmy na hałasy dochodzące z kuchni. W oglądaniu telewizji przeszkadzać nam może odgłos miksera lub zmywarki. Dużo trudniej jest zaprojektować otwartą kuchnię. Styl kuchni i salonu muszą ze sobą korespondować, co nie zawsze jest łatwe w aranżacji.

Argumentów przemawiających za zamkniętą kuchnią jest sporo. Kuchnia taka nie wymaga takiej dbałości o porządek jak otwarta. Nikogo nie będą razić niezmyte naczynia ani bałagan często towarzyszący podczas przyrządzania posiłków. Dużą zaletą jest nierozprzestrzenianie się zapachów i oparów na pozostałe pomieszczenia. Doskonale wiemy jak trudne do usunięcia są tłuszcze osiadające na meblach. W kuchniach zamkniętych domownikom nie przeszkadzają hałasy, których przecież nie brakuje przy przyrządzaniu posiłków.

Podstawowym minusem osobnej kuchni jest mniejsza przestronność. Wnętrza, a szczególnie te małe, mogą przytłaczać ciasnotą. Są mniej ustawne, często trudno wygospodarować w nich kącik na stół. Osoba przygotowująca posiłki może się czuć trochę osamotniona. Zmuszona jest zająć się gotowaniem podczas, gdy reszta bawi się w salonie.



Salony zintegrowane z kuchnią dużo lepiej się prezentują, gdy urządzone są w minimalistycznym stylu. To salon powinien być dopasowany do wystroju kuchni, a nie na odwrót. Względy praktyczne sprawiają, że kuchnia z reguły pozbawiona jest ozdób. Źle prezentowałaby się z bogato udekorowanym salonem. O atrakcyjności projektu świadczy kolor, oświetlenie, stylistyka mebli oraz niekonwencjonalność rozwiązań ścianek i sufitów podwieszanych. Przy otwartych wnętrzach stosuje się również luksfery. Indywidualny charakter kuchni i salonu możemy podkreślić poprzez delikatne przegrodzenie barkiem lub stołem. Barek dużo lepiej zdaje egzamin przy dorosłych. W przypadku rodziny posiadającej małe dzieci w miejscu barku świetnie sprawdza się stół z krzesłami. Można przy nim wygodnie i bezpiecznie zjeść posiłek z pociechami.

Pośrednim rozwiązaniem jest aranżacja częściowo otwartej kuchni. Jest to bezpieczne wyjście dla osób, które obawiają się ją w pełni odsłonić na pokój. Pozostawiając kawałek ściany pomyślmy o interesującym kształcie. Nie musi to być tylko wycięty mur. Popuśćmy wodze fantazji i stwórzmy wyjątkową przegrodę. Może być to forma schodków, prostokąta lub koła. Za każdym razem uzyskamy inny efekt. Aby zaakcentować jadalnię warto zastanowić się nad ciekawie zaaranżowaną podłogą. W części jadalnej nie jest ona narażona na wilgoć. Drewniane podłoże podkreśli przytulność i świetnie zda egzamin. Połączenie terakoty z panelami wykreślić można w różnych ciekawych formach. Także podwieszany sufit powinien być wyjątkowy. Przed podjęciem ostatecznej decyzji warto podsumować dobre i złe strony każdego wariantu.

Projektant wnętrz Lublin Urszula Tomaszewska

Aranżacje Wnętrz Lublin Vena

http://www.kuchnie-vena.pl

Jest to mój artykuł publikowany w www.we-dwoje.pl



środa, 7 lipca 2010

W większości mieszkań w bloku nie można podłączyć okapu do szybu wentylacyjnego. Często montujemy je potajemnie, narażając się na niepotrzebny stres podczas okresowych kontroli z zakładu gazowniczego. Na szczęście producenci okapów pomyśleli o takich sytuacjach i stworzyli urządzenia dwufunkcyjne. Okap, który nie jest podłączany do komina nazywany jest pochłaniaczem. Filtruje on zapachy powstałe podczas gotowania i przeciwdziała osadzaniu tłuszczu na meblach za pomocą odpowiednich filtrów. Węgiel oczyszcza powietrze z nieprzyjemnych zapachów. Taki okap wymaga co jakiś czas wymiany wkładek, bowiem aktywny węgiel się zużywa. Filtry przeciw tłuszczowe myje się raz na miesiąc w zmywarce lub w ciepłej wodzie z płynem do mycia naczyń. Okap, który odpowiednią rurą jest podłączony do komina nazywany jest wyciągiem. W okapie podłączonym do wentylacji nieczystości wyrzucane są do przewodu wentylacyjnego. Skuteczniej odprowadza temperaturę powstającą w kuchniach podczas gotowania. Jest tańszy w utrzymaniu. Jego wadą jest przymusowa lokalizacja blisko komina. Jeśli umieszczamy go dalej, rury możemy ukryć w suficie podwieszanym. Przy zakupie należy się upewnić, co do typu okapu. Nie każdy okap może być pochłaniaczem, za to każdy okap może być wyciągiem. Wydajność okapów jest zróżnicowana i można ją regulować. Dopasujmy wydajność okapu do kubatury naszej kuchni. Wentylator zasysający powietrze do okapu ma przeważnie trzy biegi. Od mocy wentylatora zależy wydajność okapu. Określana jest ona w metrach sześciennych na godzinę. Głównym urządzeniem w okapie jest wentylator, który sprzężony jest z silnikiem. Odpowiada on za wydajność cyrkulacji powietrza. Prawidłowo dobrany okap powinien przefiltrować całe powietrze z kuchni co najmniej 6 razy w ciągu godziny. Jak policzyć jaka jest nam potrzebna wydajność okapu do naszej powierzchni? Prawidłowo dobrany okap powinien przefiltrować całe powietrze z kuchni w ciągu godziny: • I bieg, jeżeli jest mała ilość pary - 6 razy • II bieg, jeżeli jest średnia ilość pary - 9 razy • III bieg, jeżeli jest duża ilość pary - 9 razy Wpływ ma także wielkość kuchni. Jej kubaturę mierzymy w m 3 . Wynik ten otrzymamy poprzez pomnożenie powierzchni w m 2 przez wysokość kuchni. Przykład: Kuchnia zamknięta o powierzchni 12 m 2 x 2,5 m wys. = 30 m 3 kubatury kuchni. Kuchnia otwarta na salon lub jadalnię o powierzchni 24 m 2 x 2,5 m wys. = 60 m 3 kubatury kuchni. Przykład obliczenia wydajności okapu przy kuchni zamkniętej kubatura x ilość cykli wymiany powietrza w ciągu godziny = wydajność okapu Kuchnia zamknięta kubatura 60 m ilość cykli wymiany powietrza w ciągu godziny wydajność okapu powinna wynosić I bieg 6 360 m 3/h II bieg 9 270 m 3/h III bieg 12 360 m 3/h Przykład obliczenia wydajności okapu przy kuchni otwartej kubatura x ilość cykli wymiany powietrza w ciągu godziny = wydajność okapu Kuchnia otwarta kubatura 60 m ilość cykli wymiany powietrza w ciągu godziny wydajność okapu powinna wynosić I bieg 6 360 m 3/h II bieg 9 540 m 3/h III bieg 12 720 m 3/h Wydajność podawana jest w m 3/h (metrach sześciennych na godzinę). Okapu kuchennego możemy używać również do wentylacji powietrza w całym mieszkaniu. Przydatne jest to szczególnie w zimie, kiedy ze względu na spore mrozy nie jest możliwe otwieranie okien, a trzeba wywietrzyć mieszkanie. Okap, aby w pełni zdawał egzamin powinien być zawieszony od 65 do 80 cm nad płytą grzewczą kuchenki. W przypadku kuchenki gazowej optymalna wysokość zawieszenia wynosi 75 cm nad blatem. W wypadku zastosowania płyty elektrycznej okap należy zamontować nad ok. 70 cm . Standardowo okapy produkowane są w trzech szerokościach: 50, 60 i 90 cm . Należy dobierać okapy zgodne z szerokością kuchenki. Przy zamontowaniu okapu węższego niż kuchenka istnieje ryzyko opalania się boków szafek górnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na głośność pracy okapu. Zbyt hałaśliwy zniechęca do korzystania z niego. Jest to szczególnie ważne, gdy łączymy kuchnię z salonem. Zbyt głośny może przeszkadzać w oglądaniu telewizji. Przykładowe pomiary głośności niektórych urządzeń kuchennych pozwolą sobie lepiej wyobrazić stopień hałasu. Woda płynąca z kranu do zlewu okrągłego Inox – 65 dB płonący płomień gazowy - 45 dB, gotująca się woda na gazie w czajniku metalowym – 50 dB Zaleca się zakup okapu, którego głośność nie przekracza 56 dB na średnim biegu pracy silnika. Oprócz eliminowania zapachów okapy stanowią także dekorację kuchni. To jeden z najbardziej widocznych sprzętów gospodarstwa domowego. Można znaleźć okapy o różnorodnych kształtach: od tradycyjnych – nawiązujących do kominów nad piecami węglowymi, przez nowoczesne o różnorodnych formach: kwadratowe, owalne, okrągłe, lakierowane lub wykonane ze stali szlachetnej. Z szybą, a nawet z... telewizorkiem. Typy okapów¬ Podszafkowe. Bardzo tradycyjnym rodzajem są samodzielnie wiszące okapy podszafkowe. Można powiesić pod szafką kuchenną lub zamontować bezpośrednio do ściany. Okapy te zajmują niewiele miejsca, dlatego doskonale sprawdzają się w małych kuchniach. Ich niska cena także zachęca do zakupu. Ich słabą stroną jest najczęściej niewielka wydajność. Nie jest to dobre rozwiązanie do dużych lub jednoprzestrzennych wnętrz. Okapy do zabudowy. Ten rodzaj okapów przystosowany jest do montażu w specjalnie skonstruowanych szafkach lub konstrukcjach. Najbardziej znane z tej grupy są okapy teleskopowe, inaczej zwane szufladowymi. Główny mechanizm tego okapu zamontowany jest w górnej szafce. Uruchamiają się po wyciągnięciu z szafki. Wysuwana „szuflada” powoduje zwiększenie powierzchni pochłaniającej i uruchamia zamontowane w okapie oświetlenie. Okapy teleskopowe są zwykle wydajniejsze od podszafkowych. Szafkę, w której zamontowany jest okap, można wykorzystać do przechowywania potrzebnych rzeczy. Ich zaletą jest to, że wraz z resztą mebli kuchennych tworzą całość. Okapy szafkowe zabudowane (tzw. wkłady). Czasami w stylizacji kuchni przewidziany jest okap w formie kominka. W takiej sytuacji bardzo przydaje się ten typ okapu stanowiący rodzaj wkładu. Urządzenie umieszcza się w spodniej części zabudowy wykonanej z gips- kartonu. Okapy kominowe przyścienne. Bardzo popularnym typem okapów niezależnie wiszących są okapy kominowe. Są to okapy przyścienne. Montowane są one nad kuchenką, tuż przy ścianie. Rura odprowadzająca zanieczyszczenia do szybu wentylacyjnego ukryta jest w dekoracyjnym pionowym kominie. Tego typu okapy mają najczęściej stalowe wykończenie i proste, geometryczne kształty. Mogą stanowić dużą ozdobę w nowoczesnej kuchni. Dobrze sprawdzają się okapy o skośnej budowie, których kąt nachylenia wynosi ok. 45 stopni. Dzięki takiej konstrukcji jest bardzo wygodny dostęp do kuchenki. W tego typu okapach występuje również wzornictwo stylizowane. Modele rustykalne nawiązują do starego, ludowego stylu. Często wykończone są drewnem. Okapy wyspowe. Pod względem konstrukcji podobne są do okapów kominowych. Różnica polega na sposobie zamontowania. Okapy wyspowe montowane są śrubami do sufitu. Dzięki takiej budowie mogą wisieć w niemal każdym miejscu. Przeznaczone są one do kuchni, w których płyta grzewcza kuchenki znajduje się na środku pomieszczenia, na tzw. wyspie. Imponują nowoczesnym wzornictwem. Są to jednak bardzo drogie okapy. Zastosowanie okapu wyspowego wymaga przemyślanego przygotowania technicznego związanego z podłączeniem wszelkich mediów. Okapy narożne. Jak można się domyśleć z nazwy służą to montażu w rogu kuchni. Dość rzadko się je stosuje, a ich wysoka cena nie zachęca do aranżowania ich w kuchni. Akcesoria w które może być wyposażony okap mogą przyprawić o zawrót głowy. W nowoczesnych modelach okapy obsługiwane są przez specjalny panel dotykowy lub nawet pilota. Niektóre z nich wyposażone są w elektroniczny zegar lub cyfrowy wyświetlacz, informujący o poziomie pracy wentylatora. W niektórych modelach spotyka się sensor zapachu. Czujnik ruchu uruchamia pracę w momencie pojawienia się użytkownika w kuchni i kończą po jego wyjściu. W innych typach, timer umożliwia działanie okapu jeszcze przez kilkanaście minut po opuszczeniu przez nas pomieszczenia. Mniej typowe mają nawet wbudowany odtwarzacz mp3 lub radio. Spotyka się nawet okapy z wmontowanym telewizorem. Nic… tylko gotować. Jest to mój artykuł opublikowany w www.we-dwoje.pl Projektant wnętrz Lublin Urszula Tomaszewska Aranżacje Wnętrz Lublin Vena

poniedziałek, 5 lipca 2010

Kolory- Aranżacje wnętrz Lublin


Przy wyborze kolorów do naszego otoczenia potrzebna jest spora wiedza o oddziaływaniu barw. Kolory mają moc. Poprzez dobór odpowiedniego koloru możemy optycznie powiększyć małe i ciasne wnętrza. Ponure, pozbawione słońca północne pomieszczenia domu mogą stać się miłe i przytulne

Wybierając kolory zwykle działamy intuicyjnie. Pewne barwy lubimy, niektóre nas drażnią. Niejednokrotnie w aranżacjach nie zwracamy szczególnej uwagi na kolory lub brakuje nam odwagi do zastosowania zdecydowanych barw. Tak powstają jałowe, pozbawione klimatu wnętrza.
Niemniej jednak kolor tworzy charakter wnętrza. Wprowadza nas w odpowiedni nastrój. Relaksuje lub denerwuje. Dodaje wigoru albo przygnębia. Aranżacje wnętrz, w których dysponujemy odpowiednią wiedzą na temat kolorów są o wiele korzystniejsze. Odpowiednie dobranie barw powoduje, że niektóre elementy wystroju stają się dominujące, a inne stanowią tło.
Osoba, która wykonuje projekt wnętrza powinna sporo wiedzieć o kolorach. Obecnie dysponujemy dużą wiedzą o energii kolorów. Symbolika barw jest głęboko zakodowana w naszej podświadomości: czarny - to kolor żałoby, biel to czystość, złoto - bogactwo. Elementy ostrzegawcze oznaczamy na czerwono, gdyż jest to najbardziej widoczny kolor. Jednym z popularnych podziałów barw jest rozróżnienie na kolory uspokajające i pobudzające.
Aranżacja wnętrza oparta o znajomość oddziaływania kolorów kończy się sukcesem. Posiadając wiedzę o barwach możemy robiąc projekt dokonać właściwego wyboru. Od czego zacząć wybierając kolorystykę? Musimy określić jaki charakter będzie miała nasza aranżacja wnętrza. Na wstępie wybierzmy kolor wiodący. Najlepiej, gdy krzykliwe barwy stosujemy w elementach łatwych do wymiany. Mały koszt ich usunięcia spowoduje, że projekt wnętrza będzie odważniejszy, a gdy moda na dany kolor przeminie łatwo będzie można ponownie zaaranżować wnętrze zgodnie z obowiązującymi trendami. Przykładowo wykonując projekt kuchni fronty meblowe możemy zaplanować w kolorze ecru, a ścianę w kolorze śliwkowym. Ważne jest , by odważne kolory były łatwe do wymiany. Modne barwy fascynują na początku, ale po pewnym czasie męczą. Aranżacje wnętrza w kolory jednobarwne często pozbawione są przestronności. Głębię i światło z takiego wnętrza łatwo wydobyć poprzez zastosowanie kontrastowych barw. Proporcje nie powinny być równe, ale przewaga koloru ciemniejszego może przytłoczyć. Pamiętajmy, że nawet niewielkie ciemne elementy „wychodzą" na pierwszy plan. Przykładowo na dużej jasnej ścianie naszą uwagę zwraca mała ciemna rama obrazu. Decydując się na dużą powierzchnię kontrastu powinniśmy uważać, by nie zachwiać optycznej równowagi wnętrza.

Tworząc aranżacje wnętrz dodatkowe efekty uzyskujemy poprzez odpowiednie nasycenie barw i ich zestawienia:
ciemny kolor wydaje się bliższy, jasny - dalszy.•
„podwyższymy" wnętrze malując sufit białym kolorem.•
gdy pokój jest podłużny, dobrze gdy krótkie ściany pomalowane są• ciemniejszym kolorem, co optycznie skraca pomieszczenie.
pastelowa barwa wydaje się być daleka - to dobry kolor do• oddalenia ścian w zbyt wąskim pomieszczeniu, na przykład w przedpokoju
kolor piasku można wykorzystać do przybliżenia ścian.•
Wrażenia kolorystyczne możemy jeszcze spotęgować stosując różną strukturę. Gładka i błyszcząca powierzchnia wydaje się bardziej oddalona niż chropowata, choć w tym samym kolorze.
Dzięki kolorom możemy osiągnąć ulubiony klimat wnętrza:
przytulny (czyli blisko i ciepło). To półmrok, otoczenie ze• wszystkich stron, miękkość i ciepło. Atmosferę taką uzyskamy dzięki użyciu brązów, oranżu i żółcieni.
przestronnie - oznacza przedmioty dość odległe od siebie. Odczucie• przestrzeni, światła i dalekiej perspektywy dają kolory chłodniejsze.
Błędem będzie więc tworzenie wnętrza przytulnego i przestrzennego naraz. Te dwa aspekty w zasadzie się wykluczają. Przytulny może być na przykład kącik, ale nie cała przestrzeń wnętrza. Tworzenie „przytulnej przestrzeni" grozi dusznością i... brakiem przestrzeni.
Projekty wnętrz Lublin Vena
Jest to mój artykuł opublikowany w www.artelis.pl
projektant wnętrz Urszula Tomaszewska