szukaj interesujacego Cię tematu

poniedziałek, 27 grudnia 2010

Podłoga w kuchni- aranżacje wnętrz Lublin


Podłoga w kuchni to temat warty gruntownego rozważenia, bowiem w tym pomieszczeniu szczególnie jest ona narażona na uszkodzenia. Woda, tłuszcze, a czasami spadające przedmioty – to wszystko może się na niej znaleźć.

W kuchni można wykorzystać każdy rodzaj materiałów stosowanych na podłogi oprócz wykładzin dywanowych. Delikatniejszy materiał wymaga jednak częstej renowacji. Przy wyborze materiału powinniśmy przede wszystkim wziąć pod uwagę nasz styl bycia. Jeśli gotowanie nasze to przede wszystkim herbata i jajecznica, to każda podłoga będzie służyła przez wiele lat. W kuchni, w której przygotowuje się posiłki dla wielu osób, piecze ciasta, robi przetwory, pokrycie podłogowe musi być szczególnie trwałe i łatwe do utrzymania w czystości. Dobrze jest, gdy w części jadalnej podłoże jest ciepłe, np. drewniane. Pod uwagę powinniśmy wziąć także sposób chodzenia po domu, czy są to kapcie, czy wolimy chodzić boso.
Terakota
Bezsprzecznie najwygodniejszym materiałem na podłogę w kuchni jest terakota. Łatwa w utrzymaniu, niedroga, lecz zimna i twarda. Upuszczone przedmioty właściwie nie mają szans, aby się nie stłuc. Atutem jest odporność na wycieranie. Zwróćmy też uwagę na śliskość pokrycia – polerowane gresy w tym pomieszczeniu zagrażają bezpieczeństwu.
Panele
Warunkiem ich niezniszczalności jest wybór odpowiedniej klasy ścieralności oraz bardzo staranne ułożenie, zgodne z technologią. Posłuży nam ona wiele lat, gdy dokładnie pokryjemy parkiet warstwą lakieru, a panele podłogowe szczelne skleimy. Warstwa wierzchnia paneli to laminat lub papier z nadrukowanym wzorem wzmocniony warstwą żywicy melaminowej. Żywica chroni laminat przed działaniem wody i zabezpiecza przed ścieraniem. Część spodnia wykonana jest najczęściej z melaminy, która zabezpiecza panele przed wilgocią. Panele laminowane mają różne klasy ścieralności. Niebezpieczeństwo zniszczenia podłogi wykonanej z drewna lub paneli grozi głównie w przypadku zalania na skutek awarii instalacji wodno-kanalizacyjnej. Trwałe zawilgocenie prowadzi do wypaczenia podłogi, łuszczenia lakieru. Aranżując taką podłogę należy jednak zabezpieczyć miejsca najczęściej używane, np. przy zlewozmywaku i kuchence. Może to być wstawka z płytek ceramicznych lub dywanik z wykładziny, który będzie można łatwo wyprać.
Wykładzina PCV
We wnętrzach, które zamieszkujemy tymczasowo, sensownym rozwiązaniem jest wykładzina PCV, którą, jeżeli nie wymaga klejenia, możemy przy wyprowadzce zabrać ze sobą i wykorzystać chociażby w piwnicy. Dobrze, gdy jest ona gruba i elastyczna. Na takiej mniej męczą się nogi. Całkowita wodoszczelność wykładziny zapobiega też zalaniu w razie drobniejszej awarii. Na gładkiej, jednolitej powierzchni łatwiej utrzymać czystość. Minusem ich jest mała odporność na wysoką temperaturę.
Korek
Mało popularnym, lecz dobrym materiałem na podłogę w kuchni są powlekane płyty korkowe. Materiał ten, aby służył nam długo wymaga bardzo starannego przygotowania podłoża. Do wnętrz kuchennych nadają się jedynie płytki i panele korkowe zabezpieczone powłoką winylową (PCV). Posiadają one wysoką odporność warstwy zewnętrznej na ścieranie. Mają także wysoką zdolność tłumienia dźwięków. Upadek talerza czy szklanki na miękkie podłoże niekoniecznie musi się skończyć ich rozbiciem. Korek taki jest trudnopalny.
Projektant wnętrz Lublin Urszula Tomaszewska
Aranżacje Wnętrz Vena Lublinhttp://www.kuchnie-vena.pl

czwartek, 23 grudnia 2010

Pomysły na ściany- Projekty wnętrz Lublin


Powierzchnie narażone nie tylko na ścieranie, ale i na działanie detergentów powinny być odpowiednio zabezpieczone, by ułatwić nam utrzymanie ich w czystości. Skoro ściana nad kuchenką i zlewozmywakiem narażona na działanie wysokiej temperatury oraz wilgoci i bardzo łatwo się brudzi trzeba ją pokryć odpowiednim materiałem. Specjaliści podpowiadają wiele sposobów na ich pokrycie.

Płytki ceramiczne
Są najpopularniejszym stosowanym materiałem. Niepalne, odporne na wodę, łatwe w utrzymaniu. Producenci prześcigają się we wzornictwie i kolorystyce. Ułatwia to aranżację, dając łatwość w dopasowaniu ściany do stylu wnętrza. Niedoskonałością są tutaj fugi, które niestety znacznie szybciej się brudzą i trudniej je wyczyścić. Należy to uwzględnić, wybierając na ściany mozaikę lub płytki o małych wymiarach. Warto zastanowić sie nad wielkością glazury. W kuchni brudzi się ona bardziej niż w innych miejscach domu. Im mniej fug, tym łatwiej utrzymać ścianę w czystości. Egzamin zdają spoiny epoksydowe, nie wchłaniające tłuszczu. Rozwiązaniem jest także zastosowanie płytek do układania bezfugowego. Do kuchni powinniśmy kupować płytki szczególnie łatwe w utrzymaniu. Najlepsza jest glazura pokryta grubszą warstwą szkliwa oraz szkliwiony gres. W kuchni nie kładźmy płytek nieszkliwionych oraz gresu technicznego i polerowanego.

Blacha
Stylistyka taka zainspirowana jest wielkimi kuchniami gastronomicznymi. Jest symbolem nowoczesności i sterylności. Blacha nie wchłania wilgoci i jest żaroodporna. Najbardziej popularna jest blacha ze stali szlachetnej, ale stosuje się także aluminium. Wrażenie sterylności uzyskamy polerując blachę. Kuchnia wykończona w ten sposób wydaje się jednak bardzo „zimna”. Blachy o powierzchni satynowej i aluminiowa są dużo cieplejsze w odbiorze i bezpieczniejsze w aranżacji. Nie tylko nie dominują swą obecnością, ale także są praktyczniejsze. Mniej na nich widać na przykład ślady palców. Blacha, która ma wytłaczane różne faktury jest dużo trudniejsza w utrzymaniu. Ze względu na liczne rowki i uwypuklenia trudno ją utrzymać w czystości. Materiał ten wymaga sporo pracy. Niezadbany eksponuje każdą krople wody. Jej duże arkusze umożliwiają wykładanie ścian bez łączeń, jednak cała płaszczyzna ściany wyłożona tym materiałem jest monotonna. Najczęściej wykłada się nią jedynie część ściany nad kuchenką jako tło dla stalowego okapu. Dodatkowo zbyt duża ilość blachy odbijając światło męczy wzrok.


Farba
Do niedawna pomalowanie farbą ściany między kuchennymi szafkami uważano za brak wykończenia lub rozwiązanie tymczasowe. Dzisiaj producenci proponują farby wodoodporne i zmywalne. Zastosowanie farby w prosty sposób pozwala na zmianę charakteru kuchni. Każda farba jednak podkreśla nierówności ścian. Przed pomalowaniem konieczne jest odpowiednie przygotowanie podłoża. Nie wolno zapomnieć o zabezpieczeniu jej specjalną farbą podkładową, przeznaczoną do pomieszczeń mokrych.

Boazeria
Wprawdzie minął okres, w którym przeżywała czasy swojej świetności, lecz drewno w kuchni ciągle jest modne. Pokrycie nim ścian to świetny sposób na ocieplenie. Boazerię należy dokładnie polakierować, by zapobiec puchnięciu przy kontakcie z wodą lub parą.

Płyty
W kuchni nieźle prezentuje się płyta wiórowa fornirowana lub laminowana. Takie panele można kupić wraz z całym systemem ich mocowania, który zapewnia szczelny i trwały montaż. Można też wyłożyć ścianę sklejką.

Naturalny kamień
Jest ekskluzywnym materiałem. Na ściany można go użyć w formie kamiennych płytek o różnych wymiarach albo w formie drobnej mozaiki. Na ściany w kuchni doskonale nadaje się granit, który nie dość, że nie wchłania tłuszczów, to także odporny jest na działanie związków chemicznych. Kamienie o strukturze porowatej, na przykład trawertyn, są trudniejsze do utrzymania w czystości. Wykorzystując go do wnętrz kuchennych jako okładzinę ścienną należy go dokładnie wypolerować. Marmur nie nadaje się do kuchni. Wchłania tłuszcz i łatwo się plami. Aby tego uniknąć, można stosować odpowiednie impregnaty.

Konglomeraty kamienia
To dużo tańsze rozwiązanie, dające podobny efekt jak w przypadku kamienia naturalnego. W swoim składzie konglomeraty mają granit i kwarc, co zapewnia im podobną twardość i wytrzymałość na uszkodzenia oraz wysoką temperaturę. Dzięki pigmentom mogą mieć różne kolory. Najbardziej popularne są przypominające naturalny granit lub marmur. Są odporne na plamienie, nie szkodzi im tłuszcz i sok. Materiał ten jest łatwy do utrzymania w porządku.

Mleczna szyba
Niekonwencjonalne i dość praktyczne. Ściana mlecznej szyby powinna być umieszczona w aluminiowych ramkach. Taka aranżacja daje optyczną lekkość. Czyni nawet małe wnętrza przestrzennymi. Problemem staje się jedynie usytuowanie gniazdek roboczych, bowiem szyba najczęściej jest hartowana, a wiercenie w tym tworzywie nie jest wcale łatwe. Wyjściem z sytuacji jest umieszczenie gniazdek pod szafkami.
Corian
Jest to świetny i bardzo trwały materiał. To połączenie naturalnych minerałów, akrylu i pigmentu. Jest on bardzo odporny na zabrudzenia. Trudno go zniszczyć używając nawet dość mocnych środków czyszczących. Jest miły i ciepły w dotyku. Doskonale nadaje się do renowacji. Daje się ładnie modelować, dzięki czemu nie są widoczne łączenia. Można z niego także wykonywać blaty, nawet z wpuszczanym zlewozmywakiem. Może stanowić pozbawioną połączeń całość. Jedyna jego wada to wysoka cena.
Tynk dekoracyjny
W kuchni na ścianach może się również znaleźć cienkowarstwowy tynk dekoracyjny. Najlepiej sprawdzają się tynki akrylowe. Ściana pod niego musi być odpowiednio przygotowana, a tynk po nałożeniu zabezpieczony przed zabrudzeniami.
Tapeta
Do aranżacji wnętrz kuchennych produkowana jest specjalna winylowa tapeta. Jest ona odporna na wilgoć oraz niepalna. Ma odpowiednia do mokrych miejsc gąbczastą dość grubą warstwę, którą można zmywać. Do jej położenia należy użyć wodoodpornego kleju. Aranżacje z użyciem tapet dają ogromne możliwości kolorystyczne.

środa, 22 grudnia 2010

Salon z kuchnią jako wnętrze jednoprzestrzenne

projekty wnetrz Lublin Vena
Funkcjonalna aranżacja

Coraz częściej salon i kuchnia aranżowane są jako jednoprzestrzenne. Łączone wnętrza mają szczególne wymogi aranżacyjne i należy te projekty traktować z bardzo dużą uwagą. Nie tylko kolor, ale i forma mają być ponadczasowe. Nie możemy pozwolić sobie na zastosowanie „ hitów sezonu”, które są z reguły bardzo ekstrawaganckie i szybko potrafią się znudzić.
W prezentowanym projekcie wyburzenie ścianki działowej pomiędzy kuchnią, a salonem pozwoliło na umieszczenie dwufunkcyjnej wyspy. Nisko osadzone okna wymusiły jednak niestandardową wysokość blatów roboczych, które przez to nie nadają się do przygotowania posiłków.
Okrągły blat wyspy pomiędzy salonem a kuchnią umożliwił komfortowe wykonywanie prac kuchennych z jednoczesnym uczestniczeniem w życiu rodzinnym. Na specjalnych wysięgnikach umieszczono barek, przy którym na wysokich stołkach można zjeść posiłek. Od wewnętrznej strony kuchni w wyspie zamocowano piekarnik, a od strony salonu znajdują się szuflady.
Połączenie terakoty z panelami wykreślono, dostosowując się do koła. Także sufit przebiega na tej samej linii.
W części kuchennej dwukomorowy zlewozmywak umieszczono w narożniku. Pomiędzy nim a kuchenką usytuowana z lewej strony znajduje się płaszczyzna blatu do przyrządzania potraw. Idealnie, jeśli ta przestrzeń ma 80-120cm. Po prawej stronie zlewozmywaka udało się wygospodarować prawidłową przestrzeń do odstawiania naczyń. Norma mówi o minimum 40cm. Zgrupowanie ze sobą zmywarki i zlewozmywaka zdecydowanie ułatwiło rozmieszczenie przyłączy wodno-kanalizacyjnych.
W otwartej kuchni ważne jest zastosowanie okapu, zarówno wydajnego jak i cichego.
Wnętrze zaaranżowano w drewnopodobnych meblach, które dają bezpieczeństwo ponadczasowości. Ściany pomalowano w odcieniach miodowej żółci.

Projektant wnętrz Urszula Tomaszewska

czwartek, 16 grudnia 2010

Projekty wnętrz -salony


Coraz częściej aranżujemy salon i kuchnię jako jednoprzestrzenne. Aranżacja wnętrz, których kuchnia połączona jest z salonem nie jest zadaniem łatwym.
Należy je projektować z bardzo dużą uwagą. Nie tylko kolor, ale i forma mają być ponadczasowe. Nie możemy pozwolić sobie na zastosowanie "hitów sezonu", które są z reguły bardzo ekstrawaganckie i szybko potrafią nas znudzić.

Kuchnia otwarta czy zamknięta?


Postawione na początku pytanie nastręcza bardzo wiele wątpliwości. Każdy z wariantów ma plusy i minusy. Decydującym czynnikiem o wybraniu którejś opcji jest metraż. Istotną rolę w podjęciu decyzji odgrywa również charakter i zwyczaje domowników. Na rozstrzygniecie powinny mieć wpływ również upodobania kulinarne.

Otwarte kuchnie mają wiele zalet. Podstawową jest przestrzeń i wygoda użytkowania. Wnętrza jednoprzestrzenne są dużo lepiej doświetlone. Za połączeniem kuchni z salonem przemawia mała powierzchnia pomieszczeń. W sytuacji, gdy posiadamy maleńką kuchnię i niewielki salon wyburzenie ściany pomiędzy tymi pomieszczeniami pozwala uzyskać przestrzenne wnętrze.Zabieg ten sprawia, że niewielkie kuchnie pomimo nie zwiększenia ich metrażu sprawiają wrażenie przestronnych. Brak ścianki działowej zwiększa ustawność pomieszczeń. To doskonałe rozwiązanie dla właścicieli ciemnych kuchni pozbawionych okna, które w polskim budownictwie czasami się spotyka. Przy otwartych wnętrzach dużo łatwiej jest umieścić stół z krzesłami. Czasami to jedyna szansa na wygospodarowanie jadalni. Otwarta kuchnia jest świetnym rozwiązaniem dla osób lubiących wspólne przygotowanie posiłków. Pozwala na całkowitą integrację z osobami towarzyszącymi w salonie.

Rozwiązanie dla porządnych

Wybierając otwartą kuchnię musimy bardziej rygorystycznie przestrzegać w niej porządku. Jest to niedobre rozwiązanie dla bałaganiarzy, bowiem nie da się ukryć nieporządku za zamkniętymi drzwiami. Musimy być bardzo systematyczni utrzymywaniu czystości. Każdy będzie miał "wgląd" do naszej kuchni. Nie wybierajmy otwartej kuchni, jeżeli gotujemy potrawy mocno aromatyczne na przykład bigos lub preferujemy kuchnię chińską. We wnętrzu jednoprzestrzennym zapachy będą się długo utrzymywały w całym pomieszczeniu. Można je wprawdzie częściowo zneutralizować przez zastosowanie odpowiedniego pochłaniacza, ale i tak całkowicie ich nie zniwelujemy. W otwartej kuchni ważne jest zastosowanie okapu, zarówno wydajnego, jak i cichego. Podczas gotowania ulatnia się nie tylko zapach, lecz i duże ilości lotnych substancji, które osiadają także na kanapach w salonie.

W jednoprzestrzennym wnętrzu narażeni jesteśmy na hałasy dochodzące z kuchni. W oglądaniu telewizji przeszkadzać nam może odgłos miksera lub zmywarki. Dużo trudniej jest zaprojektować otwartą kuchnię. Styl kuchni i salonu muszą ze sobą korespondować, co nie zawsze jest łatwe do aranżacji.

Argumentów przemawiających za zamkniętą kuchnią jest sporo. Kuchnia taka nie wymaga aż takiej dbałości o porządek jak otwarta. Nikogo nie będą raziły niezmyte naczynia ani bałagan często towarzyszący podczas przyrządzania posiłków. Ważną zaletą jest nierozprzestrzenianie się zapachów i oparów na pozostałe pomieszczenia. Doskonale wiemy jak trudne są do usunięcia tłuste opary osiadające na meblach. W zamkniętych kuchniach domownikom nie przeszkadzają hałasy, których przecież nie brakuje przy przyrządzaniu posiłków.

Podstawowym minusem osobnej kuchni jest mniejsza przestronność. Wnętrza, a szczególnie te małe mogą przytłaczać ciasnotą. Są mniej ustawne, często trudno wygospodarować w nich kącik na stół. Ograniczeni ścianami nie możemy sobie podkraść troszeczkę powierzchni z salonu. Osoba przygotowująca posiłki może się czuć trochę osamotniona. Zmuszona jest zająć się gotowaniem podczas, gdy reszta bawi się w salonie.

Gustowny minimalizm

Salony zintegrowane z kuchnią dużo lepiej się prezentują, gdy urządzone są w minimalistycznym stylu. To salon powinien być dopasowany do wystroju kuchni, a nie na odwrót. Względy praktyczne wpływają na to, że kuchnia z reguły pozbawiona jest ozdób. Źle prezentowałaby się z bogato udekorowanym salonem. O atrakcyjności projektu świadczy kolor, oświetlenie, stylistyka mebli oraz niekonwencjonalność rozwiązań ścianek i sufitów podwieszanych. Przy otwartych wnętrzach stosuje się również luksfery.

Indywidualny charakter kuchni i salonu możemy podkreślić poprzez delikatne przegrodzenie barkiem lub stołem. Barek dużo lepiej zdaje egzamin przy dorosłych. W przypadku rodziny posiadającej małe dzieci w miejscu barku świetnie sprawdza się stół z krzesłami. Można przy nim wygodnie i bezpiecznie zjeść posiłek z pociechami.

Wzornictwo podkreślone ścianami i podłogą

Pośrednim rozwiązaniem jest aranżacja częściowo otwartej kuchni. Jest to bezpieczne wyjście dla osób, które obawiają się ją w pełni odsłonić na pokój. Pozostawiając kawałek ściany pomyślmy o interesującym kształcie. Nie musi to być tylko wycięty mur. Popuśćmy wodze fantazji i stwórzmy wyjątkową przegrodę. Może być to forma schodków, prostokąta lub koła. Za każdym razem uzyskamy inny efekt.

Aby zaakcentować jadalnię warto zastanowić się nad ciekawie zaaranżowaną podłogą. W części jadalnej nie jest ona narażona na wilgoć. Podkreśli przytulność i zda egzamin drewniane podłoże. Połączenie terakoty z panelami wykreślić można w różnych ciekawych formach. Także podwieszany sufit powinien być wyjątkowy.

Przed podjęciem ostatecznej decyzji warto podsumować dobre i złe strony każdego wariantu.

Kuchnie Lublin Vena
Projekty wnętrz Lublin Vena Urszula Tomaszewska

piątek, 3 grudnia 2010

Pokoje dziecięce- Aranżacje wnętrz Lublin


Pokoje dziecięce to na pewno najmilsze pomieszczenie do aranżacji wnętrz. Możemy popuścić wodze fantazji tworząc wesołe i przytulne gniazdka, służące doskonałej zabawie nauce. Projektowanie wnętrza pokoju dziecka jest bardzo przyjemne.Nic właściwie nas nie ogranicza, bowiem każdy kolor i forma mogą znaleźć zastosowanie. Pełna swoboda i rozmach wypłyną na bajeczną atmosferę. Mając dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym zróżnicujemy zagospodarowanie pokoi uwzględniających potrzeby wieku naszych milusińskich.

Jeśli robimy projekty pokoju dla cztero, czy też sześciolatka zwróćmy największą uwagę na jego bezpieczeństwo. Meble umieszczone w nim nie mogą pozwolić na wspinaczkę. Do tych celów zastosujmy drabinki. Wysokość ich powinniśmy uzależnić do rozwoju ruchowego dziecka. Z czasem możemy dokładać wyższe szczebelki zażywając tym samym próg trudności i fundując maluchom niezłą frajdę . Dodatkową aranżacje wnętrza stanowić może umieszczony pod nimi barwny materacyk . Prawidłowe oświetlenie pokoju to istotna kwestia. Nasze skarby bawią się wszędzie, więc cały pokój musi być widny. Dostępne na rynku żyrandole w formie ulubionych postaci na pewno zachwycą nasze pociechy. Odrobina inspiracji przy wyborze kolorystyki wpłynie na radosny charakter wnętrza. Żółto niebiesko czerwone drzwiczki regału oraz czerwona narzuta i niebiesko żółte zasłony stworzą wesoła bawialnię. Kolorowa wykładzina z będzie łatwa w utrzymaniu i zachęci do zabawy. Aranżacje małego pokoju zyskują na pakowności , gdy podwiesimy na ścianach część szafek . Zastosowanie różnicowanej wysokości utworzy ciekawą formę plastyczną. W pokoju ucznia bardzo istotne jest miejsce przeznaczone do odrabiania lekcji. Aranżacja pokoju dziecka powinna uwzględniać jego upodobania kolorystyczne.
Odpowiedni projekt zgodny z gustem malucha sprawi, że chętnie będzie on w nim przebywał. Musi, więc spełniać nie tylko podstawowe wymagania ergonomiczne, a zarazem przyciągać wygodą, funkcjonalnością i niezwykłością. Biurko powinno mieć zapewniony maksymalny dostęp światła naturalnego. Lampka powinna oświetlać blat z odpowiedniej strony w zależności, czy nasza pociecha jest prawo czy też leworęczna. Umieszczenie mapy i innych barwnych pomocy naukowych oprócz funkcji dekoracyjnej pozwoli samotnie utrwalić niezbędne wiadomości. Decydując o gamie kolorystycznej pokoju zróbmy to z umiarem, bowiem nadmiar barw może rozpraszać w lekcjach. Rozważamy możliwość montażu liny, drążka czy też worka bokserskiego, jeżeli nasze dziecko ma zamiłowania sportowe.
Projektant wnętrz - Urszula Tomaszewska
Studio Aranżacji Wnętrz Vena Lublin

poniedziałek, 11 października 2010

Sposoby na aranżacje małych wnętrz

Często stajemy przed problemem, że nasze mieszkanie jest zbyt małe i przestrzeń w nim znikoma. W większości przypadków zamiana na większe nie jest możliwa, a istniejący problem należy rozwiązać. W takich sytuacjach bardzo przydatna jest znajomość pewnych zasad plastycznych. Poprzez dobór odpowiedniego koloru możemy optycznie powiększyć małe i ciasne wnętrza. Kolory jasne i pastelowe optycznie powiększają małe wnętrze. Ciemne oraz intensywne pomniejszają. Ponure, pozbawione słońca północne pomieszczenia domu mogą stać się miłe i przytulne. Wybierając kolory zwykle działamy intuicyjnie. Pewne barwy lubimy, niektóre nas drażnią. Niejednokrotnie w aranżacjach nie zwracamy szczególnej uwagi na kolory lub brakuje nam odwagi do zastosowania zdecydowanych barw. Tak powstają jałowe, pozbawione klimatu wnętrza. Kolor tworzy charakter wnętrza. Wprowadza nas w odpowiedni nastrój. Relaksuje lub denerwuje. Dodaje wigoru albo przygnębia. Aranżacje wnętrz, w których dysponujemy odpowiednią wiedzą na temat kolorów są o wiele korzystniejsze. Odpowiednie dobranie barw powoduje, że niektóre elementy wystroju stają się dominujące, a inne stanowią tło. Osoba wykonująca projekt wnętrza powinna sporo wiedzieć o kolorach. Aktualnie dysponujemy dużą wiedzą o energii kolorów. Symbolika barw jest głęboko zakodowana w naszej podświadomości: biel oznacza czystość, czarny to kolor żałoby, złoto kojarzy się nam z bogactwem, elementy ostrzegawcze oznaczamy na czerwono. Jednym z popularnych podziałów barw jest rozróżnienie na kolory uspokajające i pobudzające. Aranżacja wnętrza oparta o znajomość oddziaływania kolorów daje szansę na sukces. Robiąc projekt możemy dokonać właściwego wyboru. Od czego zacząć wybierając kolorystykę? Powinniśmy określić jaki charakter będzie miało nasze wnętrze. Na wstępie wybierzmy kolor wiodący. Dobrze jest, gdy krzykliwe barwy stosujemy w elementach łatwych do wymiany. Można będzie je zlikwidować gdy moda przeminie. Modne barwy fascynują na początku ale po pewnym czasie męczą. Aranżacje wnętrza w kolory jednobarwne często pozbawione są przestronności. Głębię i światło z takiego wnętrza łatwo wydobyć poprzez zastosowanie kontrastowych barw. Proporcje nie powinny być równe ale przewaga koloru ciemniejszego może przytłoczyć. Pamiętajmy, że nawet niewielkie ciemne elementy „wychodzą” na pierwszy plan. Decydując się na dużą powierzchnię kontrastu powinniśmy uważać, by nie zachwiać optycznej równowagi wnętrza. Tworząc aranżacje wnętrz dodatkowe efekty uzyskujemy poprzez odpowiednie nasycenie barw i ich zestawienia: ciemny kolor wydaje się bliżej, jasny – dalej. biały kolor sufitu optycznie podwyższa wnętrze. w podłużnym pokoju krótkie ściany pomalujmy ciemniejszym kolorem. Skróci to optycznie pomieszczenie. w wąskich pomieszczeniach egzamin zdają pastelowe kolory. Wizualnie oddalają. Wrażenia optyczne możemy jeszcze spotęgować stosując różną strukturę. gładka i błyszcząca powierzchnia wydaje się bardziej oddalona. chropowata, choć w tym samym kolorze bliższa. Dzięki kolorom możemy osiągnąć ulubiony klimat wnętrza: przytulny czyli blisko i ciepło to półmrok, otoczenie ze wszystkich stron, miękkość i ciepło. Klimat taki uzyskamy dzięki użyciu brązów, oranżu i żółcieni. przestronnie czyli daleko i chłodniej oznacza przedmioty dość odległe od siebie. Odczucie przestrzeni, światła i dalekiej perspektywy dają kolory chłodniejsze. Błędem jest tworzenie wnętrza przytulnego i przestrzennego naraz. Te dwa założenia się wykluczają. Przytulny może być na przykład kącik ale nie cała przestrzeń wnętrza. Tworzenie „przytulnej przestrzeni” grozi dusznością i... brakiem przestrzeni. Nie bez znaczenia pozostaje także forma mebli. Nowoczesna wysmukła, nieregularna linia wizualnie powiększa. Nawet najładniejsza dębowa z frezami umieszczona w małym pokoju zdecydowanie go przytłoczy. W dwupokojowym mieszkaniu z kuchnią często zachodzi potrzeba wygospodarowania dodatkowego kącika stołowego. Utworzenie jadalni ułatwi utrzymanie w czystości salonu. Jednocześnie powiększy przestrzeń kuchni. Wykonując aranżacje wnętrz warto pomyśleć nad zaakcentowaniem różnych funkcji projektowanego wnętrza. Zróżnicowanie materiałów stosowanych na podłogi doskonale spełni to zadanie. Można także wykorzystać do tego odpowiednie obniżenia sufitów podwieszanych w poszczególnych sferach naszego mieszkania. Aranżacja odpowiednio wyprofilowanego blatu stołu w jadalni jest dobrym sposobem na pomieszczenie odpowiedniej liczby osób. Stół nie zawsze musi być prostokątny. Może przyjąć różne fantazyjne kształty. Warto także rozważyć możliwość zastosowania stołu rozsuwanego. Wyburzenie ścianki działowej pomiędzy kuchnia, a jadalnią zwiększy wizualnie przestrzeń naszego mieszkania. Niech nie będzie to jednak duży prostokątny otwór pomiędzy tymi dwoma pomieszczeniami. Wykorzystując znane nam figury geometryczne możemy stworzyć wiele kombinacji ażurowych ścian. Radziłabym odstąpić od stosowania klasycznych łuków w małych wnętrzach. Na ten kształt mogą sobie jedynie pozwolić właściciele dużych stylizowanych wnętrz. Stosując linię nowoczesna asymetryczną możemy utworzyć oryginalne formy ścianek wewnętrznych. Wybór kolorystyki to niezwykle ważny etap w aranżacji naszego wnętrza. W dużym mieszkaniu dominująca powinna być jasna, pastelowa delikatność. Ciemne barwy możemy wprowadzić na niedużych fragmentach ścian. Niezależnie, czy będzie to przepełnione harmonią, czy też kontrastowe wnętrze, nie możemy zlekceważyć wpływu kolorystyki na nasze samopoczucie. Ostre, jaskrawe barwy, pomimo, że prezentują się niebanalnie, po pewnym czasie staja się meczące. Decydując się na bardzo ciemne blaty i podłogę nie zapominajmy o pracochłonności w ich utrzymaniu. Kropką nad „i” w naszym mieszkaniu będą dodatki. Bibeloty chociaż są tak małe czynią wnętrza niepowtarzalnymi. Nie starajmy się ich na siłę zgromadzić w ciągu jednego dnia. Dodatki powinny mieć swą osobowość. Mogą to być pamiątki z wycieczek albo fascynująca nas kolekcja szkła lub innych przedmiotów. W dobrze urządzonych wnętrzach obowiązuje podstawowa zasada. Konsekwencja, konsekwencja i jeszcze raz konsekwencja. Projektant wnętrz Lublin Urszula Tomaszewska Studio Aranżacji Wnętrz Vena Lublin http://www.kuchnie-vena.pl Artykuł ten publikowałam w www.we-dwoje.pl

sobota, 14 sierpnia 2010

Najpoważniejszym błędem popełnianym przy aranżacji domu jest ślepa chęć kopiowania oglądanych w czasopismach i internecie wnętrz. Oglądane fotki powinny być inspiracją do stworzenia nowego projektu, a nie podstawą do kalkowania.

Najpoważniejszym błędem popełnianym przy aranżacji domu jest ślepa chęć kopiowania oglądanych w czasopismach i internecie wnętrz. Oglądane fotki powinny być inspiracją do stworzenia nowego projektu, a nie podstawą do kalkowania. Musimy mieć świadomość, że w czasopismach pomieszczenia często są aranżowane głównie pod kątem ładnej wizualizacji. Nie zawsze mają coś wspólnego z funkcjonalnością.

Przed przystąpieniem do projektu musimy sobie określić priorytety. Jeśli planujemy zrobić przestrzenny salon pamiętajmy o tym, że wszystkie dotychczas przechowywane rzeczy w pokoju musimy gdzieś zapakować. Jeżeli wykonujemy kapitalny remont warto wygospodarować garderobę. Jest to o tyle łatwe, że nie wymaga ona dziennego oświetlenia. Możemy zatem wcisnąć ją w kącik pomiędzy przedpokojem, a salonem nawet zabierając część pokoju na jej rzecz.

Być może stronnicza wyda się opinia, że warto skorzystać z usług doświadczonego projektanta wnętrz. Jednak wbrew pozorom, że każdy z nas doskonale się zna na projekcie domu, nie jesteśmy w stanie osiągnąć pełnej wiedzy.

Architekci wnętrz spędzają codziennie sporo czasu na rozwiązywaniu problemów związanych z planowaniem wnętrz. Są profesjonalistami. Nie miotają nimi emocje. Projektując mieszkanie chcielibyśmy w nim umieścić wszystkie rzeczy, które nam się podobają. Czasami są to aż dwie lub trzy kuchnie, bowiem nie możemy się zdecydować, którą z nich wybrać.


Dobry projektant powinien czujnie wysłuchać klienta, po czym z całej sterty marzeń wybrać rozwiązanie, które wnosi najwięcej korzyści dla całego domu. Nie możemy myśleć jednostkowo, czyli najpierw planujemy kuchnię, potem salon. Musimy projektować całokształtem całą kubaturę mieszkania. Niejednokrotnie taka aranżacja domu przypomina zasadę zbyt krótkiej kołdry. Jak naciągniemy ją na ramiona nie starcza jej nam na nogi i odwrotnie.

Warto mieć świadomość zysków i strat. Czasami powiedzenie sobie "wszystkiego mieć nie możemy" pozwala dokonać najkorzystniejszego wyboru. Dobrze zaaranżowane wnętrze wymaga wielu kompromisów. Nie bójmy się przeróbek np. gazu. Często już na wstępie skreślamy możliwość przesunięcia kuchenki gazowej, obawiając dużych kosztów przeróbki.

Zanim ostatecznie skreślimy taką opcję sprawdźmy jaki jest koszt wykonania takiej usługi. Wiele razy zmiana lokalizacji umożliwia wykonanie ergonomicznego projektu. Bezkrytyczne podążanie za trendami mody także może okazać się pomyłką. Wystrój wnętrza powinien być dopasowany do wielkości domu.



Nieraz decydujemy się na ciemne lansowane w mediach kolory do małego zagraconego wnętrza. To wcale nie prezentuje się dobrze, pomimo, że jest bardzo modnym rozwiązaniem. Moda nie powinna być najważniejszym kryterium przy aranżacji.

Projekty wnetrz Lublin Vena Urszula Tomaszewska Jest to mój artykuł publikowany w www.wiadomosci24.pl

Kuchnie Lublin Vena
Projekty wnętrz Lublin Vena Urszula Tomaszewska

poniedziałek, 9 sierpnia 2010

Kuchenka, ale jaka? Projekty wnętrz Lublin

Kuchenki wolnostojące Jak sama nazwa mówi są niezależne, nie wymagające dodatkowych szafek pod zabudowę. Wykonane z blachy inox lub emaliowane. Występują w rozmiarach o szerokości 50 lub 60 cm. Wyposażone są w płytę gazową lub elektryczną, w tym ceramiczną oraz piekarnik elektryczny. Atutem jest cena. Minusem to, że okruchy i brud wpadają w szczeliny wokół urządzenia. Kuchenki do zabudowy To obecnie bardziej popularna grupa. Różnią się od kuchni wolnostojących przede wszystkim sposobem i miejscem montażu. Do tego typu urządzeń potrzebna jest szafka, w którą należy wstawić piekarnik oraz blat, w którym montuje się płytę grzejną. W takich kuchenkach piekarnik nie musi znajdować się pod płytą gazową. Wygodne i bardzo bezpieczne jest umieszczenie piekarnika na wysokości blatów, choć nie każda kuchenka daje się rozdzielić. Warunkiem są niezależne panele sterowania. Każdy piekarnik przeznaczony do zabudowy jest wyposażony w chłodzenie obudowy, którego zadaniem jest ochrona mebli przed nadmiernym nagrzaniem. Plusem takiej kuchenki jest także łatwość utrzymania jej w czystości. Gazowa czy elektryczna? Ceny kuchenek gazowych i elektrycznych są porównywalne. Jednak biorąc pod uwagę ceny gazu i energii elektrycznej dużo taniej gotuje się na kuchence gazowej. Z tego powodu najczęściej się stosuje płyty gazowe. Decydując się na taką opcję musimy spełnić pewne wymagania. Minimalna odległość płyty gazowej od okna musi wynosić 50 cm. Warunek ten podyktowany jest ryzykiem zdmuchnięcia płomienia jeśli znajduje się ona zbyt blisko okna. Wnętrze, w którym ma być zamontowana kuchenka gazowa, musi posiadać co najmniej jeden kanał wentylacji grawitacyjnej. Przy wyborze płyty gazowej warto zwrócić szczególna uwagę na układ palników. Kuchnia pod zabudowę jest sporo mniejsza od wolnostojącej. Pomimo 60 cm szafki przy złym rozstawie palników mogą się nam nie mieścić na niej naraz większe garnki. Kuchenki te maja trzy rodzaje powierzchni podpalnikowych. Najbardziej popularna z nich jest stal nierdzewna inaczej zwana inoxem. Wymaga zastosowania specjalnych środków by lśniła czystością. Kolejna jest wykonana z lakierowanej blachy. Dużym zainteresowaniem ze względu na prostą stylistykę cieszy się szkło. Ten trzeci materiał nie nadaje się dla osób, którym często zdarza się, że coś wykipi. Płyta ta jest płaska. Wylana na nią zupa może się rozlać po całym blacie. Kuchenki elektryczne także mają także swoich zwolenników. Niekiedy są jedynym rozwiązaniem pozbawionych dostępu do sieci gazowej. Uważane są one za bezpieczniejsze niż gazowe. Często decydują się na nie właściciele wnętrz jednoprzestrzennych. Zastosowanie prądu jest czystszym rozwiązaniem, bowiem gaz posiada lotne substancje osądzające się na meblach. W kuchni z wyspą montaż płyty elektrycznej jest dużo mniej kłopotliwy. Nie wymaga skomplikowanego doprowadzania instalacji gazowej. Elektryczne płyty dzielą się na trzy podgrupy. Tradycyjna z płytami grzejnymi jest niezbyt oszczędna w poborze prądu. Drugi rodzaj stanowi ceramiczna powierzchnia z umieszczonymi od spodu polami grzejnymi. Najdroższa, ale i najbardziej energooszczędna jest płyta indukcyjna. Decydując się na nią warto wiedzieć, że wymaga ona zakupu specjalnych garnków. Jej plusem jest nienagrzewanie się pól grzejnych. Energia przekazywana jest bezpośrednio do naczynia, co daje spore oszczędności w rachunkach za prąd. Ma ona również swoich przeciwników. Nie zalecana jest dla kobiet w ciąży i osób z rozrusznikami serca. W większości, niezależnie od typu kuchenki, decydujemy się na wybór elektrycznego piekarnika. Mogą one się znacznie różnić się między sobą pod względem wyposażenia i liczby dostępnych funkcji. Przy wyborze piekarnika warto nie ulegać zaślepiającej fascynacji ilością opcji i zdecydować się na takie, z których faktycznie będziemy korzystać. Aranżacje Wnętrz Lublin Projektant wnętrz - Urszula Tomaszewska

niedziela, 8 sierpnia 2010

Zlewozmywak-Aranżacje wnętrz Lublin

Zlewozmywak O jego funkcjonalności decyduje zastosowany materiał oraz ilość i kształt komór. Bardzo często aranżując kuchnie, zlewozmywak spychamy do roli drugoplanowej. Kosztem jego wielkości staramy się zyskać drogocenne centymetry powierzchni roboczej. Jest to podstawowy błąd projektowy, gdyż zlewozmywak jest miejscem, przy którym spędzamy bardzo dużo czasu. Przygotowując posiłki, nie sposób ominąć zlewozmywaka, w którym zmywamy naczynia, płuczemy produkty, kroimy, suszymy, a nawet obieramy warzywa. Wykonujemy tu prawie wszystkie czynności związane z przyrządzeniem jedzenia, dlatego powinien on być jak najbardziej funkcjonalny i wygodny. Obecna oferta rynkowa może przyprawić o zawrót głowy. Warto więc uporządkować swoją wiedzę, by wybrać najlepszą opcję. W zależności od sposobu montażu zlewozmywaki dzielimy na: Zlewozmywak nakładany na szafkę Jak sama nazwa wskazuje, opiera się na meblu kuchennym. Minusem takiego rozwiązania jest zaciekanie wody pomiędzy szczelinami. Zastosowanie silikonu pozwala zminimalizować to zagrożenie. Zlewozmywak do wbudowania Jest najczęściej stosowanym rozwiązaniem. Otwór wycina się na podstawie szablonu dostarczonego przez producenta. Pozwala to zachować ciągłość blatu. Przerwy powstałe przy styku z blatem wypełnia się specjalnymi uszczelkami. Zlewozmywak do podbudowy Naturalny kamień i ceramika to doskonałe materiały dla umieszczenia zlewozmywaka podwieszanego. Blat znajdujący się na meblach kuchennych powinien być wykonany z tworzywa odpornego na wodę, bo zlew jest mocowany do niego od spodu. Zlewozmywak stanowiący całość z blatem Idealnym, aczkolwiek kosztownym rozwiązaniem są zlewy stanowiące całość z blatem. Tego typu zlewozmywaki wykonuje się z kamienia lub z corianu. Ilość komór jest podyktowana szerokością zlewozmywaka. Najczęstsze kombinacje to: 1 komora, 1,5 komory, 2 komory oraz 2,5 komory. Istotnym elementem w zlewozmywaku jest ociekacz. Liczba i kształt komór decydują o funkcjonalności zlewu. Warto wnikliwie rozważyć liczbę komór i nie zmniejszać ich za wszelką cenę. Najwęższe jednokomorowe zlewozmywaki montuje się w szafkach o szerokości: 40 cm, 45 cm, 50 cm . Montuje się je przeważnie w małych kuchniach. Jeśli miejsce na to pozwala, taki zlew może mieć ociekacz. Dużo wygodniejsze są zlewy półtorakomorowe. Do umieszczenia ich szafka powinna mieć minimum 60 cm. Mniejsza komora może służyć do odcedzania. Takie zlewozmywaki sprawdzają się, gdy posiadamy zmywarkę. Dodatkowo może on być wyposażony w ociekacz. Komfortowym rozwiązaniem są zlewy dwukomorowe. Jeśli mamy wystarczająco dużo miejsca w kuchni warto go przewidzieć w aranżacji. Nawet jak posiadamy zmywarkę rzadko myjemy w niej garnki. Dwie komory dadzą wygodę. Wymagają one 80 centymetrowej lub nawet większej szafki. Tutaj także przydatny jest ociekacz. Świetnym rozwiązaniem są zlewozmywaki narożne. Wymagają szafek narożnych o wymiarach 90×90 cm . W wypadku giętych szafek narożnych wymiar ten wynosi 84×84 cm . Do dużych kuchni produkowane są jeszcze większe zlewozmywaki. Producenci oferują komory o różnej wielkości i kształtach, mniej lub bardziej regularnych, w zależności od upodobań klienta. Najpopularniejsze są kwadratowe lub prostokątne. Bardzo efektownie prezentują się zlewy w kształcie koła, owalu czy też trapezu. Aranżacje wnętrz Lublin

czwartek, 29 lipca 2010

błędy popełniane w aranżacji wnętrz

Najpoważniejszym błędem popełnianym przy aranżacji domu jest ślepa chęć kopiowania oglądanych w czasopismach i Internecie wnętrz. Oglądane fotki powinny być inspiracją do stworzenia nowego projektu, a nie podstawą do kalkowania.


poniedziałek, 26 lipca 2010

Style kuchni -Aranżacja wnętrz Lublin

Współczesne wnętrze stało się przestrzenią do wielu rozważań i wyborów. Gdy już nie musimy godzinami wystawać w kolejkach, by zdobyć przypadkowy regał, sami możemy decydować, co i gdzie wstawić do naszej kuchni.

Dążenie do swobody w wyrażaniu swojej osobowości powoduje odrzucenie tradycyjnych reguł i schematów projektowania na rzecz rozwiązań nietuzinkowych. Obecne trendy dają szeroki wachlarz możliwości projektowych. Producenci prześcigają się w nowych pomysłach. Nie bójmy się aranżować wnętrz o indywidualnym charakterze. W końcu to nasze domy, więc najważniejsze, by ich wystrój był w zgodzie z naszymi upodobaniami. Nie kreujemy wnętrza, by wystawiać je na opinie innych, bo nie sposób sprostać wszystkim gustom naraz. Przede wszystkim sami musimy czuć się dobrze we własnym domu. Projekt powinien być oparty o kolory które lubimy, w których czujemy się dobrze, a nie o lansowane w katalogach. Szukając inspiracji przeglądamy dziesiątki czasopism i strony w Internecie. Jesteśmy zagubieni w ilości dostarczonych nam informacji. Już na początku powstaje podstawowy problem: co wybrać? Zdecydujmy się na jeden konkretny styl. Każdy trend ma jednak charakterystyczne cechy.

Tradycyjny
Aranżacja kuchni to inwestycja na wiele lat. Style tradycyjne nie wychodzą z mody nigdy. Klasyka jest wieczna w przeciwieństwie do awangardowych pomysłów, które szybko mogą się znudzić. Taka kuchnia zwycięsko wytrzymuje próbę czasu. Kuchnia urządzona w stylu klasycznym będzie zawsze modna, bowiem jej atutem jest ponadczasowość.
Najbardziej tradycyjny jest styl rustykalny. Kreatorzy tego kierunku nawiązują do danej kultury. Kuchnie sprawiają wrażenie zamieszkanych od lat. Styl ten wprowadza ciepły i sielankowy nastrój do wnętrza. Stawia na podkreślenie naturalnego piękna drewna. Cechują go drewniane meble zdobione frezami, pilastrami i gzymsami. Czasami drzwiczki bywają nierównomiernie barwione i przecierane, żeby wyglądały na stare i podniszczone. Przeszklone szafki często ozdobione są witrażami. W dużych kuchniach można też mocować drzwiczki się do murowanych ścianek z glazurą. W takich stylizacjach także blaty wyłożone mogą być płytkami ceramicznymi. Do rustykalnej kuchni najlepiej pasuje sprzęt AGD wzorowany na dawnych urządzeniach. Bardzo dobrze prezentuje się w niej stylizowany okap wykończony drewnem. Świetnie wyglądają w niej kredensy i witryny. Wnętrze rustykalne można uzupełnić detalami z mosiądzu, porcelaną, obrazkami z motywami roślinnymi, kolorowymi zasłonkami i kwiatami. W kuchni utrzymanej w stylu klasycznym ozdobę stanowią stojące na wierzchu garnki, pojemniki i babcine słoiki z przetworami. Klasyka najlepiej sprawdza się na dużej przestrzeni.
Styl prowansalski
Styl ten wywodzi się z południa Francji, z Prowansji. Pełen frezów koronek i firaneczek może urzec bez reszty. Sielski klimat stylem przypominający czasy naszych prababć tworzą naturalne materiały, proste formy oraz ciepłe barwy ziemi i szafranu. Inspiracją są motywy zaczerpnięte z natury. Dominują w nim beże i biele. W stylu prowansalskim fronty wykonane są zazwyczaj z naturalnego drzewa z ozdobnymi i szybami witrażowymi. Meble zwykle występują w kolorach bieli i écru. Ściany pokryte są małymi płytkami (10x10) w słonecznych kolorach. Tradycyjne szafki kuchenne w stylu prowansalskim można zastąpić ceglaną zabudową z prostymi, pomalowanymi farbą frontami albo z zasłonkami z materiału. Nieraz meble zdobione są ręcznie malowanymi motywami. Kuchnie w stylu prowansalskim mają ciepłą i przytulną atmosferę.
Nowoczesne
Geometryczne kształty, proste fronty mebli, metal i szkło to cechy stylu nowoczesnego. Charakteryzuje go prostota i minimalizm. Tu możemy pozwolić sobie na dość sporą inwencję twórczą. Styl nadaje się do aranżacji zarówno dużych, jak i małych pomieszczeń. Wnętrze możemy różnicować kolorem: jasny pastelowy zalecany jest we wnętrzach małych, na ciemny- na przykład wenge, możemy sobie pozwolić, gdy dysponujemy dużą powierzchnią. Fronty mebli wykonane są z drewna, forniru, MDF-u foliowanego, arylowanego i lakierowanego. Połączenie tych materiałów z ascetycznym wzornictwem sprzętu AGD, stali i szkła daje wrażenie przestronności. Bardzo istotnym elementem nowoczesnego wnętrza, jest odpowiednio dobrane oświetlenie. Dzięki odpowiednio zainstalowanym punktom świetlnym możemy optycznie powiększyć przestrzeń. Fascynujące jest, że na bazie tego samego układu mebli można zaprojektować zupełnie inne style, modernizując jedynie materiały użyte do aranżacji. Kuchnie nowoczesne można podzielić na kilka grup w zależności od ich stylizacji.
Laboratoryjna
Kuchnie te są sterylne, przepełnione sztucznymi tworzywami, aluminium, szkłem i elementami wykonanymi z blachy nierdzewnej. Może być odbierana jako ascetyczna. Wnętrze takie urządzone jest w bardzo uporządkowanym i minimalistycznym stylu. Cechują go chłód i powtarzalność. Urok prostoty uzyskamy poprzez zastosowanie czytelnej i geometrycznej linii mebli oraz użycie odpowiednich materiałów i kolorów. Całość daje wrażenie sterylności. Ważnym elementem jest oświetlenie. Światło podkreśla wyrafinowany chłód wnętrza. Kolorystyka przeważnie nie wykracza poza chłodną paletę barw. Dominuje biel i szarość. Najczęściej stosuje się w takich kuchniach fronty lakierowane. Wysoki połysk drzwiczek podkreśla sterylność. W takich aranżacjach warto pamiętać, że stalowe elementy tych stylizacji są, niestety, dość trudne w utrzymaniu porządku. Szczególną uwagę należy zwrócić przy zakupie lodówki wykonanej z tak modnego dzisiaj inoksu, która jeśli nie jest zabezpieczona odpowiednim lakierem, pozostawia ślady palców. Wnętrza pozbawione są wszelkich ozdobników. Styl ten nosi również nazwę „high-tech”. Nie spodoba się zwolennikom domowego ciepła i miękkości.
Odmianą wcześniej opisywanego trendu jest styl skandynawski. Definiują go prostota i naturalność. Trend jest minimalistyczny i surowy, ale funkcjonalny. Dom według kanonów tego kierunku musi być naturalny i przyjazny. Obowiązują w nim kolory neutralne. Odcienie beży, ecru, wrzosu łączone są z grafitem, hebanem lub kasztanem. Modna w nim jest także biel i czerń. Gładkie i matowe ściany są ważnym elementem dekoracyjnym.
Nowoczesna ciepła
W ramach stylu nowoczesnego można wyróżnić również styl "ciepły". Jego również definiuje prosta forma, lecz jej surowość złamana jest ciepłą kolorystyką mebli i ścian. Odcienie czerwieni, oranżu czy brązu nadają nowoczesnym kuchniom przytulniejszy charakter. Wykorzystując śmiałe kontrastowe barwy można stworzyć wnętrze o niepowtarzalnym charakterze. Wykorzystanie drewna w aranżacji powoduje, że pomieszczenie staje się przytulne i urzekające. Zauważa się wyraźny nawrót do lat pięćdziesiątych. Wypukłe fronty o zaokrąglonych kształtach sprawiają, ze kuchnia jest ergonomiczna i przytulna

Niezwykle ważnym elementem aranżacji są dodatki, na które początkowo wcale nie zwracamy uwagi. To one podkreślają harmonię. Warto zadbać o to, by te bibeloty także tworzyły klimat kuchni. W czasach obecnych dość łatwo zakupić poszukiwane drobiazgi do wyposażenia wnętrza. Przyjąć jednak należy jakąś obowiązującą zasadę. Konsekwencja – oto klucz do sukcesu.
Jest to mój artykuł publikowany w www.we-dwoje.pl
Projektant wnętrz Lublin Urszula Tomaszewska
Aranżacje Wnętrz Vena Lublin
http://www.kuchnie-vena.pl

środa, 21 lipca 2010

Salon z kuchnią jako wnętrze jednoprzestrzenne- aranżacje wnętrz

Kuchnia otwarta czy zamknięta ?


Postawione na początku pytanie stwarza bardzo wiele wątpliwości. Każdy z wariantów ma plusy i minusy. Czynnikiem decydującym o wybraniu którejś opcji jest metraż. Istotną rolę w podjęciu decyzji odgrywa również charakter i zwyczaje domowników. W rozstrzygnięciu kwestii należy mieć na uwadze upodobania kulinarne mieszkańców.


Otwarte kuchnie mają wiele zalet. Podstawową jest przestrzeń i wygoda użytkowania. Wnętrza jednoprzestrzenne są dużo lepiej doświetlone. Za połączeniem kuchni z salonem przemawia mała powierzchnia pomieszczeń. W sytuacji, gdy posiadamy małą kuchnię i niewielki salon wyburzenie ściany pomiędzy tymi pomieszczeniami pozwala uzyskać przestrzenne wnętrze. Zabieg ten sprawia, że niewielkie kuchnie pomimo, że nie zwiększa się ich metraż sprawiają wrażenie przestronnych. Brak ścianki działowej zwiększa ustawność pomieszczeń. To doskonałe rozwiązanie dla właścicieli ciemnych kuchni, pozbawionych okna, które w polskim budownictwie czasami się spotyka. W otwartych wnętrzach dużo łatwiej jest zmieścić stół z krzesłami. Czasami to jedyna szansa na wygospodarowanie jadalni. Otwarta kuchnia jest świetnym rozwiązaniem dla osób lubiących wspólne przygotowanie posiłków. Pozwala na całkowitą integrację z osobami towarzyszącymi w salonie.

Wybierając otwartą kuchnię musimy rygorystycznie przestrzegać w niej porządku. Jest to niedobre rozwiązanie dla bałaganiarzy, bowiem nie da się ukryć nieporządku za zamkniętymi drzwiami. Wymaga to systematyczności w utrzymywaniu ładu. Każdy będzie miał "wgląd" do naszej kuchni. Nie wybierajmy otwartej kuchni, jeżeli gotujemy potrawy mocno aromatyczne na przykład bigos lub preferujemy kuchnie chińską. We wnętrzu jednoprzestrzennym zapachy będą się długo utrzymywały w pomieszczeniu. Można je wprawdzie częściowo zneutralizować przez zastosowanie odpowiedniego pochłaniacza, ale i tak całkowicie ich nie zniwelujemy. W otwartej kuchni ważne jest zastosowanie okapu, zarówno wydajnego jak i cichego. Podczas gotowania ulatnia się nie tylko zapach, również duże ilości lotnych substancji, które osiadają m.in. na kanapach w salonie. W jednoprzestrzennym wnętrzu narażeni jesteśmy na hałasy dochodzące z kuchni. W oglądaniu telewizji przeszkadzać nam może odgłos miksera lub zmywarki. Dużo trudniej jest zaprojektować otwartą kuchnię. Styl kuchni i salonu muszą ze sobą korespondować, co nie zawsze jest łatwe w aranżacji.

Argumentów przemawiających za zamkniętą kuchnią jest sporo. Kuchnia taka nie wymaga takiej dbałości o porządek jak otwarta. Nikogo nie będą razić niezmyte naczynia ani bałagan często towarzyszący podczas przyrządzania posiłków. Dużą zaletą jest nierozprzestrzenianie się zapachów i oparów na pozostałe pomieszczenia. Doskonale wiemy jak trudne do usunięcia są tłuszcze osiadające na meblach. W kuchniach zamkniętych domownikom nie przeszkadzają hałasy, których przecież nie brakuje przy przyrządzaniu posiłków.

Podstawowym minusem osobnej kuchni jest mniejsza przestronność. Wnętrza, a szczególnie te małe, mogą przytłaczać ciasnotą. Są mniej ustawne, często trudno wygospodarować w nich kącik na stół. Osoba przygotowująca posiłki może się czuć trochę osamotniona. Zmuszona jest zająć się gotowaniem podczas, gdy reszta bawi się w salonie.



Salony zintegrowane z kuchnią dużo lepiej się prezentują, gdy urządzone są w minimalistycznym stylu. To salon powinien być dopasowany do wystroju kuchni, a nie na odwrót. Względy praktyczne sprawiają, że kuchnia z reguły pozbawiona jest ozdób. Źle prezentowałaby się z bogato udekorowanym salonem. O atrakcyjności projektu świadczy kolor, oświetlenie, stylistyka mebli oraz niekonwencjonalność rozwiązań ścianek i sufitów podwieszanych. Przy otwartych wnętrzach stosuje się również luksfery. Indywidualny charakter kuchni i salonu możemy podkreślić poprzez delikatne przegrodzenie barkiem lub stołem. Barek dużo lepiej zdaje egzamin przy dorosłych. W przypadku rodziny posiadającej małe dzieci w miejscu barku świetnie sprawdza się stół z krzesłami. Można przy nim wygodnie i bezpiecznie zjeść posiłek z pociechami.

Pośrednim rozwiązaniem jest aranżacja częściowo otwartej kuchni. Jest to bezpieczne wyjście dla osób, które obawiają się ją w pełni odsłonić na pokój. Pozostawiając kawałek ściany pomyślmy o interesującym kształcie. Nie musi to być tylko wycięty mur. Popuśćmy wodze fantazji i stwórzmy wyjątkową przegrodę. Może być to forma schodków, prostokąta lub koła. Za każdym razem uzyskamy inny efekt. Aby zaakcentować jadalnię warto zastanowić się nad ciekawie zaaranżowaną podłogą. W części jadalnej nie jest ona narażona na wilgoć. Drewniane podłoże podkreśli przytulność i świetnie zda egzamin. Połączenie terakoty z panelami wykreślić można w różnych ciekawych formach. Także podwieszany sufit powinien być wyjątkowy. Przed podjęciem ostatecznej decyzji warto podsumować dobre i złe strony każdego wariantu.

Projektant wnętrz Lublin Urszula Tomaszewska

Aranżacje Wnętrz Lublin Vena

http://www.kuchnie-vena.pl

Jest to mój artykuł publikowany w www.we-dwoje.pl



środa, 7 lipca 2010

W większości mieszkań w bloku nie można podłączyć okapu do szybu wentylacyjnego. Często montujemy je potajemnie, narażając się na niepotrzebny stres podczas okresowych kontroli z zakładu gazowniczego. Na szczęście producenci okapów pomyśleli o takich sytuacjach i stworzyli urządzenia dwufunkcyjne. Okap, który nie jest podłączany do komina nazywany jest pochłaniaczem. Filtruje on zapachy powstałe podczas gotowania i przeciwdziała osadzaniu tłuszczu na meblach za pomocą odpowiednich filtrów. Węgiel oczyszcza powietrze z nieprzyjemnych zapachów. Taki okap wymaga co jakiś czas wymiany wkładek, bowiem aktywny węgiel się zużywa. Filtry przeciw tłuszczowe myje się raz na miesiąc w zmywarce lub w ciepłej wodzie z płynem do mycia naczyń. Okap, który odpowiednią rurą jest podłączony do komina nazywany jest wyciągiem. W okapie podłączonym do wentylacji nieczystości wyrzucane są do przewodu wentylacyjnego. Skuteczniej odprowadza temperaturę powstającą w kuchniach podczas gotowania. Jest tańszy w utrzymaniu. Jego wadą jest przymusowa lokalizacja blisko komina. Jeśli umieszczamy go dalej, rury możemy ukryć w suficie podwieszanym. Przy zakupie należy się upewnić, co do typu okapu. Nie każdy okap może być pochłaniaczem, za to każdy okap może być wyciągiem. Wydajność okapów jest zróżnicowana i można ją regulować. Dopasujmy wydajność okapu do kubatury naszej kuchni. Wentylator zasysający powietrze do okapu ma przeważnie trzy biegi. Od mocy wentylatora zależy wydajność okapu. Określana jest ona w metrach sześciennych na godzinę. Głównym urządzeniem w okapie jest wentylator, który sprzężony jest z silnikiem. Odpowiada on za wydajność cyrkulacji powietrza. Prawidłowo dobrany okap powinien przefiltrować całe powietrze z kuchni co najmniej 6 razy w ciągu godziny. Jak policzyć jaka jest nam potrzebna wydajność okapu do naszej powierzchni? Prawidłowo dobrany okap powinien przefiltrować całe powietrze z kuchni w ciągu godziny: • I bieg, jeżeli jest mała ilość pary - 6 razy • II bieg, jeżeli jest średnia ilość pary - 9 razy • III bieg, jeżeli jest duża ilość pary - 9 razy Wpływ ma także wielkość kuchni. Jej kubaturę mierzymy w m 3 . Wynik ten otrzymamy poprzez pomnożenie powierzchni w m 2 przez wysokość kuchni. Przykład: Kuchnia zamknięta o powierzchni 12 m 2 x 2,5 m wys. = 30 m 3 kubatury kuchni. Kuchnia otwarta na salon lub jadalnię o powierzchni 24 m 2 x 2,5 m wys. = 60 m 3 kubatury kuchni. Przykład obliczenia wydajności okapu przy kuchni zamkniętej kubatura x ilość cykli wymiany powietrza w ciągu godziny = wydajność okapu Kuchnia zamknięta kubatura 60 m ilość cykli wymiany powietrza w ciągu godziny wydajność okapu powinna wynosić I bieg 6 360 m 3/h II bieg 9 270 m 3/h III bieg 12 360 m 3/h Przykład obliczenia wydajności okapu przy kuchni otwartej kubatura x ilość cykli wymiany powietrza w ciągu godziny = wydajność okapu Kuchnia otwarta kubatura 60 m ilość cykli wymiany powietrza w ciągu godziny wydajność okapu powinna wynosić I bieg 6 360 m 3/h II bieg 9 540 m 3/h III bieg 12 720 m 3/h Wydajność podawana jest w m 3/h (metrach sześciennych na godzinę). Okapu kuchennego możemy używać również do wentylacji powietrza w całym mieszkaniu. Przydatne jest to szczególnie w zimie, kiedy ze względu na spore mrozy nie jest możliwe otwieranie okien, a trzeba wywietrzyć mieszkanie. Okap, aby w pełni zdawał egzamin powinien być zawieszony od 65 do 80 cm nad płytą grzewczą kuchenki. W przypadku kuchenki gazowej optymalna wysokość zawieszenia wynosi 75 cm nad blatem. W wypadku zastosowania płyty elektrycznej okap należy zamontować nad ok. 70 cm . Standardowo okapy produkowane są w trzech szerokościach: 50, 60 i 90 cm . Należy dobierać okapy zgodne z szerokością kuchenki. Przy zamontowaniu okapu węższego niż kuchenka istnieje ryzyko opalania się boków szafek górnych. Szczególną uwagę należy zwrócić na głośność pracy okapu. Zbyt hałaśliwy zniechęca do korzystania z niego. Jest to szczególnie ważne, gdy łączymy kuchnię z salonem. Zbyt głośny może przeszkadzać w oglądaniu telewizji. Przykładowe pomiary głośności niektórych urządzeń kuchennych pozwolą sobie lepiej wyobrazić stopień hałasu. Woda płynąca z kranu do zlewu okrągłego Inox – 65 dB płonący płomień gazowy - 45 dB, gotująca się woda na gazie w czajniku metalowym – 50 dB Zaleca się zakup okapu, którego głośność nie przekracza 56 dB na średnim biegu pracy silnika. Oprócz eliminowania zapachów okapy stanowią także dekorację kuchni. To jeden z najbardziej widocznych sprzętów gospodarstwa domowego. Można znaleźć okapy o różnorodnych kształtach: od tradycyjnych – nawiązujących do kominów nad piecami węglowymi, przez nowoczesne o różnorodnych formach: kwadratowe, owalne, okrągłe, lakierowane lub wykonane ze stali szlachetnej. Z szybą, a nawet z... telewizorkiem. Typy okapów¬ Podszafkowe. Bardzo tradycyjnym rodzajem są samodzielnie wiszące okapy podszafkowe. Można powiesić pod szafką kuchenną lub zamontować bezpośrednio do ściany. Okapy te zajmują niewiele miejsca, dlatego doskonale sprawdzają się w małych kuchniach. Ich niska cena także zachęca do zakupu. Ich słabą stroną jest najczęściej niewielka wydajność. Nie jest to dobre rozwiązanie do dużych lub jednoprzestrzennych wnętrz. Okapy do zabudowy. Ten rodzaj okapów przystosowany jest do montażu w specjalnie skonstruowanych szafkach lub konstrukcjach. Najbardziej znane z tej grupy są okapy teleskopowe, inaczej zwane szufladowymi. Główny mechanizm tego okapu zamontowany jest w górnej szafce. Uruchamiają się po wyciągnięciu z szafki. Wysuwana „szuflada” powoduje zwiększenie powierzchni pochłaniającej i uruchamia zamontowane w okapie oświetlenie. Okapy teleskopowe są zwykle wydajniejsze od podszafkowych. Szafkę, w której zamontowany jest okap, można wykorzystać do przechowywania potrzebnych rzeczy. Ich zaletą jest to, że wraz z resztą mebli kuchennych tworzą całość. Okapy szafkowe zabudowane (tzw. wkłady). Czasami w stylizacji kuchni przewidziany jest okap w formie kominka. W takiej sytuacji bardzo przydaje się ten typ okapu stanowiący rodzaj wkładu. Urządzenie umieszcza się w spodniej części zabudowy wykonanej z gips- kartonu. Okapy kominowe przyścienne. Bardzo popularnym typem okapów niezależnie wiszących są okapy kominowe. Są to okapy przyścienne. Montowane są one nad kuchenką, tuż przy ścianie. Rura odprowadzająca zanieczyszczenia do szybu wentylacyjnego ukryta jest w dekoracyjnym pionowym kominie. Tego typu okapy mają najczęściej stalowe wykończenie i proste, geometryczne kształty. Mogą stanowić dużą ozdobę w nowoczesnej kuchni. Dobrze sprawdzają się okapy o skośnej budowie, których kąt nachylenia wynosi ok. 45 stopni. Dzięki takiej konstrukcji jest bardzo wygodny dostęp do kuchenki. W tego typu okapach występuje również wzornictwo stylizowane. Modele rustykalne nawiązują do starego, ludowego stylu. Często wykończone są drewnem. Okapy wyspowe. Pod względem konstrukcji podobne są do okapów kominowych. Różnica polega na sposobie zamontowania. Okapy wyspowe montowane są śrubami do sufitu. Dzięki takiej budowie mogą wisieć w niemal każdym miejscu. Przeznaczone są one do kuchni, w których płyta grzewcza kuchenki znajduje się na środku pomieszczenia, na tzw. wyspie. Imponują nowoczesnym wzornictwem. Są to jednak bardzo drogie okapy. Zastosowanie okapu wyspowego wymaga przemyślanego przygotowania technicznego związanego z podłączeniem wszelkich mediów. Okapy narożne. Jak można się domyśleć z nazwy służą to montażu w rogu kuchni. Dość rzadko się je stosuje, a ich wysoka cena nie zachęca do aranżowania ich w kuchni. Akcesoria w które może być wyposażony okap mogą przyprawić o zawrót głowy. W nowoczesnych modelach okapy obsługiwane są przez specjalny panel dotykowy lub nawet pilota. Niektóre z nich wyposażone są w elektroniczny zegar lub cyfrowy wyświetlacz, informujący o poziomie pracy wentylatora. W niektórych modelach spotyka się sensor zapachu. Czujnik ruchu uruchamia pracę w momencie pojawienia się użytkownika w kuchni i kończą po jego wyjściu. W innych typach, timer umożliwia działanie okapu jeszcze przez kilkanaście minut po opuszczeniu przez nas pomieszczenia. Mniej typowe mają nawet wbudowany odtwarzacz mp3 lub radio. Spotyka się nawet okapy z wmontowanym telewizorem. Nic… tylko gotować. Jest to mój artykuł opublikowany w www.we-dwoje.pl Projektant wnętrz Lublin Urszula Tomaszewska Aranżacje Wnętrz Lublin Vena

poniedziałek, 5 lipca 2010

Kolory- Aranżacje wnętrz Lublin


Przy wyborze kolorów do naszego otoczenia potrzebna jest spora wiedza o oddziaływaniu barw. Kolory mają moc. Poprzez dobór odpowiedniego koloru możemy optycznie powiększyć małe i ciasne wnętrza. Ponure, pozbawione słońca północne pomieszczenia domu mogą stać się miłe i przytulne

Wybierając kolory zwykle działamy intuicyjnie. Pewne barwy lubimy, niektóre nas drażnią. Niejednokrotnie w aranżacjach nie zwracamy szczególnej uwagi na kolory lub brakuje nam odwagi do zastosowania zdecydowanych barw. Tak powstają jałowe, pozbawione klimatu wnętrza.
Niemniej jednak kolor tworzy charakter wnętrza. Wprowadza nas w odpowiedni nastrój. Relaksuje lub denerwuje. Dodaje wigoru albo przygnębia. Aranżacje wnętrz, w których dysponujemy odpowiednią wiedzą na temat kolorów są o wiele korzystniejsze. Odpowiednie dobranie barw powoduje, że niektóre elementy wystroju stają się dominujące, a inne stanowią tło.
Osoba, która wykonuje projekt wnętrza powinna sporo wiedzieć o kolorach. Obecnie dysponujemy dużą wiedzą o energii kolorów. Symbolika barw jest głęboko zakodowana w naszej podświadomości: czarny - to kolor żałoby, biel to czystość, złoto - bogactwo. Elementy ostrzegawcze oznaczamy na czerwono, gdyż jest to najbardziej widoczny kolor. Jednym z popularnych podziałów barw jest rozróżnienie na kolory uspokajające i pobudzające.
Aranżacja wnętrza oparta o znajomość oddziaływania kolorów kończy się sukcesem. Posiadając wiedzę o barwach możemy robiąc projekt dokonać właściwego wyboru. Od czego zacząć wybierając kolorystykę? Musimy określić jaki charakter będzie miała nasza aranżacja wnętrza. Na wstępie wybierzmy kolor wiodący. Najlepiej, gdy krzykliwe barwy stosujemy w elementach łatwych do wymiany. Mały koszt ich usunięcia spowoduje, że projekt wnętrza będzie odważniejszy, a gdy moda na dany kolor przeminie łatwo będzie można ponownie zaaranżować wnętrze zgodnie z obowiązującymi trendami. Przykładowo wykonując projekt kuchni fronty meblowe możemy zaplanować w kolorze ecru, a ścianę w kolorze śliwkowym. Ważne jest , by odważne kolory były łatwe do wymiany. Modne barwy fascynują na początku, ale po pewnym czasie męczą. Aranżacje wnętrza w kolory jednobarwne często pozbawione są przestronności. Głębię i światło z takiego wnętrza łatwo wydobyć poprzez zastosowanie kontrastowych barw. Proporcje nie powinny być równe, ale przewaga koloru ciemniejszego może przytłoczyć. Pamiętajmy, że nawet niewielkie ciemne elementy „wychodzą" na pierwszy plan. Przykładowo na dużej jasnej ścianie naszą uwagę zwraca mała ciemna rama obrazu. Decydując się na dużą powierzchnię kontrastu powinniśmy uważać, by nie zachwiać optycznej równowagi wnętrza.

Tworząc aranżacje wnętrz dodatkowe efekty uzyskujemy poprzez odpowiednie nasycenie barw i ich zestawienia:
ciemny kolor wydaje się bliższy, jasny - dalszy.•
„podwyższymy" wnętrze malując sufit białym kolorem.•
gdy pokój jest podłużny, dobrze gdy krótkie ściany pomalowane są• ciemniejszym kolorem, co optycznie skraca pomieszczenie.
pastelowa barwa wydaje się być daleka - to dobry kolor do• oddalenia ścian w zbyt wąskim pomieszczeniu, na przykład w przedpokoju
kolor piasku można wykorzystać do przybliżenia ścian.•
Wrażenia kolorystyczne możemy jeszcze spotęgować stosując różną strukturę. Gładka i błyszcząca powierzchnia wydaje się bardziej oddalona niż chropowata, choć w tym samym kolorze.
Dzięki kolorom możemy osiągnąć ulubiony klimat wnętrza:
przytulny (czyli blisko i ciepło). To półmrok, otoczenie ze• wszystkich stron, miękkość i ciepło. Atmosferę taką uzyskamy dzięki użyciu brązów, oranżu i żółcieni.
przestronnie - oznacza przedmioty dość odległe od siebie. Odczucie• przestrzeni, światła i dalekiej perspektywy dają kolory chłodniejsze.
Błędem będzie więc tworzenie wnętrza przytulnego i przestrzennego naraz. Te dwa aspekty w zasadzie się wykluczają. Przytulny może być na przykład kącik, ale nie cała przestrzeń wnętrza. Tworzenie „przytulnej przestrzeni" grozi dusznością i... brakiem przestrzeni.
Projekty wnętrz Lublin Vena
Jest to mój artykuł opublikowany w www.artelis.pl
projektant wnętrz Urszula Tomaszewska

poniedziałek, 28 czerwca 2010

Aranżacje Lublin- dylematy



Określ swoje potrzeby i zasobność kieszeni

Niewłaściwie zaprojektowane i źle urządzone wnętrze to pieniądze wyrzucone w błoto – przestrzegają specjaliści. I radzą: – Pomyślmy o końcu inwestycji budowlanej na samym jej początku. Jak się do tego zabrać? Najlepiej z całości projektu wyodrębnić poszczególne pomieszczenia. Dalej – określić ich kubaturę i układ. A w wyobraźni zaplanować ich aranżację.
Taką grę z własną wyobraźnią szczególnie polecam w przypadku pomieszczeń, które będą wyposażane w różne urządzenia, jak na przykład zmywarka czy lodówka. Mowa o kuchni. Powinniśmy szczególnie wnikliwie przeanalizować projekt, by poprawki uwzględniały nasze indywidualne potrzeby i warunki.
Projekt kuchni powinien powstać już na wstępie, by uniknąć późniejszych przeróbek, choćby gazowniczych, kanalizacyjnych i elektrycznych. Za błędy w źle zaprojektowanej kuchni potem płacimy niewygodą przez wiele lat. A na co powinniśmy zwrócić jeszcze naszą uwagę ?

Projekty wnętrz Lublin


# KROIMY NA MIARĘ Planując kuchnię, zacznijmy od naszych potrzeb. Zastanówmy się nad jej powierzchnią, która powinna być:
# proporcjonalna do wielkości całego domu,
# adekwatna do liczebności rodziny.
A co ze stylem życia przyszłych użytkowników? Przeanalizujmy nasze upodobania i przyzwyczajenia. Bo od tego zależy ilość szafek, powierzchnia blatów roboczych, wielkość zlewozmywaka i rodzaj sprzętu AGD.
# ROZRZUTNOŚĆ KOSZTUJE Już na wstępnym etapie projektowania kuchni pamiętajmy o pieniądzach. Nie ma wyjścia: najpierw koszty, potem dostosowanie wydatków do zasobności naszego portfela. Przy ograniczonym budżecie odradzam wprowadzanie w czyn wszystkich udogodnień naraz. Znam przykłady ładnych i funkcjonalnych kuchni, w które zainwestowano stosunkowo niewielkie pieniądze. Stopniowo w trakcie jej użytkowania będzie można wprowadzać w życie kolejne pomysły.
Większa powierzchnia do zabudowy to także odpowiednio większe koszty. Lepszym rozwiązaniem może być skromniejsza zabudowa w solidnym standardzie niż bogata, ale lichymi meblami.
# MOJA KUCHNIA, TWÓJ STYL Odmienne, różne gusta małżonków w sprawie kuchni – i wojna domowa gotowa! Odradzam kompromis typu „trochę mojego, trochę twojego”. Grozi chaosem. Najlepiej skorzystać z fachowego doradztwa, tym bardziej że najczęściej wartość projektu odliczona jest przy realizacji od kosztów zabudowy. Dobry specjalista służy fachową radą, wysłucha naszych propozycji i przygotuje za nas wizualizację wnętrza.

Projektant wnętrz Lublin Urszula Tomaszewska

środa, 23 czerwca 2010

Style kuchni- Projekty wnętrz Lublin


Współczesne wnętrze stało się przestrzenią do wielu rozważań i wyborów. Gdy już nie musimy godzinami wystawać w kolejkach, by zdobyć przypadkowy regał, sami możemy decydować, co i gdzie wstawić do naszej kuchni.


Dążenie do swobody w wyrażaniu swojej osobowości powoduje odrzucenie tradycyjnych reguł i schematów projektowania na rzecz rozwiązań nietuzinkowych. Obecne trendy dają szeroki wachlarz możliwości projektowych. Producenci prześcigają się w nowych pomysłach. Nie bójmy się aranżować wnętrz o indywidualnym charakterze. W końcu to nasze domy, więc najważniejsze, by ich wystrój był w zgodzie z naszymi upodobaniami. Nie kreujemy wnętrza, by wystawiać je na opinie innych, bo nie sposób sprostać wszystkim gustom naraz. Przede wszystkim sami musimy czuć się dobrze we własnym domu. Projekt powinien być oparty o kolory które lubimy, w których czujemy się dobrze, a nie o lansowane w katalogach. Szukając inspiracji przeglądamy dziesiątki czasopism i strony w Internecie. Jesteśmy zagubieni w ilości dostarczonych nam informacji. Już na początku powstaje podstawowy problem: co wybrać? Zdecydujmy się na jeden konkretny styl. Każdy trend ma jednak charakterystyczne cechy.
Tradycyjny
Aranżacja kuchni to inwestycja na wiele lat. Style tradycyjne nie wychodzą z mody nigdy. Klasyka jest wieczna w przeciwieństwie do awangardowych pomysłów, które szybko mogą się znudzić. Taka kuchnia zwycięsko wytrzymuje próbę czasu. Kuchnia urządzona w stylu klasycznym będzie zawsze modna, bowiem jej atutem jest ponadczasowość.
Najbardziej tradycyjny jest styl rustykalny. Kreatorzy tego kierunku nawiązują do danej kultury. Kuchnie sprawiają wrażenie zamieszkanych od lat. Styl ten wprowadza ciepły i sielankowy nastrój do wnętrza. Stawia na podkreślenie naturalnego piękna drewna. Cechują go drewniane meble zdobione frezami, pilastrami i gzymsami. Czasami drzwiczki bywają nierównomiernie barwione i przecierane, żeby wyglądały na stare i podniszczone. Przeszklone szafki często ozdobione są witrażami. W dużych kuchniach można też mocować drzwiczki się do murowanych ścianek z glazurą. W takich stylizacjach także blaty wyłożone mogą być płytkami ceramicznymi. Do rustykalnej kuchni najlepiej pasuje sprzęt AGD wzorowany na dawnych urządzeniach. Bardzo dobrze prezentuje się w niej stylizowany okap wykończony drewnem. Świetnie wyglądają w niej kredensy i witryny. Wnętrze rustykalne można uzupełnić detalami z mosiądzu, porcelaną, obrazkami z motywami roślinnymi, kolorowymi zasłonkami i kwiatami. W kuchni utrzymanej w stylu klasycznym ozdobę stanowią stojące na wierzchu garnki, pojemniki i babcine słoiki z przetworami. Klasyka najlepiej sprawdza się na dużej przestrzeni.

Styl prowansalski
Styl ten wywodzi się z południa Francji, z Prowansji. Pełen frezów koronek i firaneczek może urzec bez reszty. Sielski klimat stylem przypominający czasy naszych prababć tworzą naturalne materiały, proste formy oraz ciepłe barwy ziemi i szafranu. Inspiracją są motywy zaczerpnięte z natury. Dominują w nim beże i biele. W stylu prowansalskim fronty wykonane są zazwyczaj z naturalnego drzewa z ozdobnymi i szybami witrażowymi. Meble zwykle występują w kolorach bieli i écru. Ściany pokryte są małymi płytkami (10x10) w słonecznych kolorach. Tradycyjne szafki kuchenne w stylu prowansalskim można zastąpić ceglaną zabudową z prostymi, pomalowanymi farbą frontami albo z zasłonkami z materiału. Nieraz meble zdobione są ręcznie malowanymi motywami. Kuchnie w stylu prowansalskim mają ciepłą i przytulną atmosferę.

Nowoczesne
Geometryczne kształty, proste fronty mebli, metal i szkło to cechy stylu nowoczesnego. Charakteryzuje go prostota i minimalizm. Tu możemy pozwolić sobie na dość sporą inwencję twórczą. Styl nadaje się do aranżacji zarówno dużych, jak i małych pomieszczeń. Wnętrze możemy różnicować kolorem: jasny pastelowy zalecany jest we wnętrzach małych, na ciemny- na przykład wenge, możemy sobie pozwolić, gdy dysponujemy dużą powierzchnią. Fronty mebli wykonane są z drewna, forniru, MDF-u foliowanego, arylowanego i lakierowanego. Połączenie tych materiałów z ascetycznym wzornictwem sprzętu AGD, stali i szkła daje wrażenie przestronności. Bardzo istotnym elementem nowoczesnego wnętrza, jest odpowiednio dobrane oświetlenie. Dzięki odpowiednio zainstalowanym punktom świetlnym możemy optycznie powiększyć przestrzeń. Fascynujące jest, że na bazie tego samego układu mebli można zaprojektować zupełnie inne style, modernizując jedynie materiały użyte do aranżacji. Kuchnie nowoczesne można podzielić na kilka grup w zależności od ich stylizacji.

Laboratoryjna
Kuchnie te są sterylne, przepełnione sztucznymi tworzywami, aluminium, szkłem i elementami wykonanymi z blachy nierdzewnej. Może być odbierana jako ascetyczna. Wnętrze takie urządzone jest w bardzo uporządkowanym i minimalistycznym stylu. Cechują go chłód i powtarzalność. Urok prostoty uzyskamy poprzez zastosowanie czytelnej i geometrycznej linii mebli oraz użycie odpowiednich materiałów i kolorów. Całość daje wrażenie sterylności. Ważnym elementem jest oświetlenie. Światło podkreśla wyrafinowany chłód wnętrza. Kolorystyka przeważnie nie wykracza poza chłodną paletę barw. Dominuje biel i szarość. Najczęściej stosuje się w takich kuchniach fronty lakierowane. Wysoki połysk drzwiczek podkreśla sterylność. W takich aranżacjach warto pamiętać, że stalowe elementy tych stylizacji są, niestety, dość trudne w utrzymaniu porządku. Szczególną uwagę należy zwrócić przy zakupie lodówki wykonanej z tak modnego dzisiaj inoksu, która jeśli nie jest zabezpieczona odpowiednim lakierem, pozostawia ślady palców. Wnętrza pozbawione są wszelkich ozdobników. Styl ten nosi również nazwę „high-tech”. Nie spodoba się zwolennikom domowego ciepła i miękkości.
Odmianą wcześniej opisywanego trendu jest styl skandynawski. Definiują go prostota i naturalność. Trend jest minimalistyczny i surowy, ale funkcjonalny. Dom według kanonów tego kierunku musi być naturalny i przyjazny. Obowiązują w nim kolory neutralne. Odcienie beży, ecru, wrzosu łączone są z grafitem, hebanem lub kasztanem. Modna w nim jest także biel i czerń. Gładkie i matowe ściany są ważnym elementem dekoracyjnym.

Nowoczesna ciepła
W ramach stylu nowoczesnego można wyróżnić również styl "ciepły". Jego również definiuje prosta forma, lecz jej surowość złamana jest ciepłą kolorystyką mebli i ścian. Odcienie czerwieni, oranżu czy brązu nadają nowoczesnym kuchniom przytulniejszy charakter. Wykorzystując śmiałe kontrastowe barwy można stworzyć wnętrze o niepowtarzalnym charakterze. Wykorzystanie drewna w aranżacji powoduje, że pomieszczenie staje się przytulne i urzekające. Zauważa się wyraźny nawrót do lat pięćdziesiątych. Wypukłe fronty o zaokrąglonych kształtach sprawiają, ze kuchnia jest ergonomiczna i przytulna

Niezwykle ważnym elementem aranżacji są dodatki, na które początkowo wcale nie zwracamy uwagi. To one podkreślają harmonię. Warto zadbać o to, by te bibeloty także tworzyły klimat kuchni. W czasach obecnych dość łatwo zakupić poszukiwane drobiazgi do wyposażenia wnętrza. Przyjąć jednak należy jakąś obowiązującą zasadę. Konsekwencja – oto klucz do sukcesu.

Projektant wnętrz Lublin Urszula Tomaszewska
Aranżacje Wnętrz Lublin Vena
http://www.kuchnie-vena.pl


Meble kuchenne Lublin Vena
Projekty wnętrz Lublin Vena Urszula Tomaszewska

niedziela, 20 czerwca 2010

Pokochana od pierwszego... zmywania. Aranżacje Lublin


Zmywarka została przez niektórych pokochana od pierwszego... zmywania. Czyż można jej nie polubić, gdy po niedzielnym obiadku, zamiast stać przy zlewozmywaku oglądamy telewizję popijając sobie kawkę, a ona za nas robi brudną robotę?

Nie chciałabym napisać, że zmywarka ma same plusy, ale minusy trudno mi dostrzec. Czy ktoś z nas potrafi precyzyjnie umyć 9 kompletów zastawu w wiaderku wody? Projektując kuchnię warto zastanowić się nad szerokością zmywarki. Zmywarki produkowane są w dwóch szerokościach: 45 i 60 cm. Zawsze mają wysokość minimum 82 cm. Nie daje się ich regulować poniżej tego wymiaru. Warto to uwzględnić przy planowaniu zmywarki. W kuchni często walczymy w niej o każdy centymetr. Niekiedy zwiedzeni wygodą mycia garnków w zmywarce, pomimo niewielkiej ilości miejsca, decydujemy się wstawić 60-tkę.

Pamiętajmy jednak o tym, że jeśli używamy dużych garnków, to z reguły ich mycie w zmywarce nie jest ekonomiczne. Zaledwie 4 garnki zajmą całą jej powierzchnię. Warto też pokusić się o zakup jednakowych talerzy. Naczynia w koszach umieszczane są równolegle, i jeśli ich kształty są różne, wymagają rzadszego rozstawu, by mogła wokół nich przepłynąć woda.

Każda zmywarka składa się z koszy, panela sterującego, filtrów i grzałki do wody. Dwa kosze: górny i dolny, zamocowane na rolkach, które ułatwiają wysunięcie. W niektórych typach wysokość zamocowania górnego kosza jest regulowana. Pozwala to na maksymalne wykorzystanie powierzchni w zmywarce. Dodatkowo wyposażona jest w specjalne składane uchwyty do ustawiania szklanek i kieliszków. W dolnym koszu jest pojemnik na sztućce. Pod każdym koszem zainstalowane są ruchome zraszacze, rozpylające pod ciśnieniem wodę.
Istnieją dwa rodzaje paneli sterujących.

Pierwszy z nich znajduje się w górnej części drzwi. Stosowany jest w zmywarkach wolnostojących i do zabudowy. Dostęp do niego jest możliwy nawet po zamknięciu drzwi zmywarki. Jego powierzchnia wymaga pielęgnacji, bowiem wykonany jest ze stali nierdzewnej. Drugi typ sterowania stosowany jest w zmywarkach do zabudowy. Przyciski umieszczone są na krawędzi drzwi. Nastawia się ją po uchyleniu frontu. Z zewnątrz taka zmywarka wygląda jak szafka kuchenna.

Aranżacje wnętrz Vena Lublin

piątek, 18 czerwca 2010

Aranżacje wnętrz – oświetlenie


Aranżacje wnętrz to także oświetlenie. Niezwykle ważny aspekt projektu. Światło stwarza klimat mieszkania. Za jego pomocą odpowiednio modulujemy przestrzeń. Odpowiednie wykorzystanie światła pomaga maskować niedostatki wnętrz. Podwyższać niskie pomieszczenia i rozszerzać wąskie.


Oświetlenie należy zaplanować na początku wykonywania projektu. Umożliwia to unikniecie przeróbek . W każdym wnętrzu powinno być kilka źródeł światła. Bezwzględnie musi się znaleźć się oświetlenie górne. Żyrandol lub plafon doświetla najlepiej. Nawet duża ilość kinkietów nie jest w stanie prawidłowo oświetlić wnętrza.

Trudno jest przewidzieć efekt jaki da nam zaprojektowane przez nas oświetlenie. Warto skorzystać z doświadczeń innych. Zaprojektowanie odpowiedniej ilości źródeł światła pomaga w kształtowaniu przestrzeni. Dostosowuje wnętrze do aktualnych potrzeb. Nie chodzi o to, aby zrobić oświetlenie choinkowe. Duża ilość źródeł światła pozwala na elastyczne korzystanie z nich.
Właściwe zaplanowanie światła pozwala niwelować niedostatki architektoniczne. Doświetlenie górnej części pokoju optycznie powiększa wnętrze, podwyższa je. Górne oświetlenie mogą stanowić żyrandole, plafony, a także lampki halogenowe wbudowane w sufit podwieszony. Przy lampach zwisających należy uwzględnić ich długość, by nie zahaczać o nie głową. Zbyt krótkie żyrandole nie oświetlą należycie wysokich pomieszczeń. Bardzo ładnie prezentują się pojedyncze żyrandole zawieszone w rzędzie, trzy obok siebie.
Skierowanie światła w dół zaciemnia i obniża. Kinkiety pozornie poszerzają wnętrza. W wydłużonym, ciasnym wnętrzu optycznie wyrównujemy proporcje poprzez skierowanie światła na krótsze ściany. Podświetlenie delikatnym światłem eksponuje obrazy.

Aranżacje wnętrz z dobrze zaplanowanym oświetleniem sa kluczem do sukcesu. Światło ma ogromne znaczenie. Ma ono wpływ na nasze samopoczucie. Ciepłe światło o niedużym natężeniu doskonale się nadaje do wypoczynku. Intensywne pobudza do aktywności.
Projekty wnętrz powinny uwzględniać indywidualne oświetlenie dla każdego z aranżowanych wnętrz. Służą one do wykonywania różnych czynności.

Najwidniejszy powinien być pokój dziecięcy, bezwzględnie dobrze oświetlić należy stanowisko do nauki. Na biurku powinna się znajdować lampka ustawiona po lewej stronie przy dzieciach praworęcznych. Kinkiet w pokoju dziecka przyda się do usypiania. Koniecznie powinniśmy także zaplanować światło w kąciku do czytania.

Także w łazience światło powinno być dobre. Należy zadbać o prawidłowe oświetlenie lustra. Najlepiej je otoczyć światłem. Mogą to być halogeny, małe lampki, lub świetlówki. Światło umieszczone przy lustrze ma oświetlać twarz, ale nie może oślepiać. Powinno się również zamontować plafon powieszony na suficie lub nad drzwiami. Alternatywą może być także zdaje sufit podwieszany z punktami świetlnymi. Istotną rolę odgrywają same lustra - odbijające się w nich światło rozjaśnia.
Profesjonalne projekty wnętrz w przedpokoju przewidują oświetlenie ogólne i miejscowe usytuowane najczęściej przy lustrze. Światło przy lustrze powinno równomiernie oświetlać twarz i sylwetkę. Świetnie spełniają tą funkcję kinkiety. Korzystne jest także zaplanowanie dodatkowego punktu świetlnego, który dyskretnie podświetli holl wieczorem ułatwiając dojście do łazienki.

Aranżacje sypialni powinny uwzględniać rozproszone i nastrojowe światło. Pierwszoplanową rolę odgrywa tutaj oświetlenie dekoracyjne. Wskazane jest światło o barwie delikatnej i ciepłej. W sypialni powinno się łączyć różne rodzaje światła. Na ścianie nad łóżkiem należy przewidzieć kinkiety. Punkt świetlny służący do czytania w łóżku powinien znajdować się na wysokości około 75 cm, licząc od materaca. Jeżeli w sypialni jest telewizor należy pamiętać o dodatkowym oświetleniu.

Zielone lub niebieskie żarówki wprowadzają stan niepokoju. Światło zbliżone do żółtego emitują tradycyjne żarówki, natomiast halogeny dają światło białe.
Projektant wnętrz Lublin Urszula Tomaszewska
Aranżacje Wnętrz Vena Lublin
Jest to mój artykuł opublikowany w www.we-dwoje.pl

środa, 16 czerwca 2010

Styl orientalny- Projekty wnętrz Lublin


Aranżacje wnętrz w egzotycznym klimacie mogą stworzyć wyjątkowe wnętrza. Marzenia o ciepłych krajach, ich niepowtarzalnej atmosferze i specyficznym charakterze możemy częściowo zrealizować wprowadzając orientalny akcent w naszych mieszkaniach.



Zaczerpując natchnienie z poszczególnych kultur możemy stylizować nasze mieszkania na wzór japoński lub tropikalnej Azji. Takie projekty wnętrz mają niepowtarzalny urok wiecznej słoneczności.

Tak właśnie urządzone zostało prezentowane mieszkanie. Już od samego progu mamy wrażenie, że ciągle tu świeci słońce, chociażby za oknem lał deszcz lub prószył śnieg. Wpłynęło na to zastosowanie bardzo słonecznej kolorystyki. Barwy przeplatające się przez przedpokój są pełne ciepła i radości. Egzotyczne meble przedpokojowe i szafy wnękowe, których drzwi wykonane są kolorowego szkła świetnie prezentują się na tle ścian o barwie dojrzałej wiśni. Wieszak wykonany z bambusowego łyka i słomiane maty stwarzają specyficzny klimat. Nawet terakota przypomina tu gorący piasek pustyni. Konsekwentnie cały projekt mieszkania zaaranżowany jest w stylu orientalnym.

Kuchnia połączona jest z jadalnią formą barku. Aranżacje wnętrz, których kuchnia zespolona jest z aneksem jadalnym nie jest zadaniem łatwym. Bardzo starannie należy rozważyć taki projekt wnętrza. Ergonomiczny projekt kuchni odgrywa dużą rolę. Pozwala na właściwe zorganizowanie pracy oraz ograniczenie czasu i wysiłku poświęconego na codzienne przygotowywanie posiłków. Nie zapominajmy, że duża ilość szafek w kuchni ułatwi nam utrzymanie na co dzień porządku. Blaty zastawione dzbankami, tackami czy też pojemnikami nie tylko ograniczają powierzchnię roboczą, ale także stwarzają wrażenie wiecznego nieładu. W ciemnych małych kuchniach świetnie się prezentują meble kuchenne kolorze ecru.

Po rozsunięciu szerokich dwuskrzydłowych drzwi z charakterystyczną dla stylu japońskiego kratownicą ukazuje się nam jeden z pokoi. Tutaj także dominują ciepłe odcienie słonecznych barw. Na jednej ze ścian znajduje się tapeta z imitująca skórę zebry. Na innej zawieszono wielki obraz o egzotycznej tematyce. Kropką nad „i" są rolety w soczysto zielonym kolorze.

Całe mieszkanie cechuje płynność form i barw. Tak, więc i pokój dziecka urządzono w tym samym stylu. Pełen uroku jest w nim regał na książki wykonany z bambusowego łyka wiązanego rafią. Nawet fotel zrobiony jest z tej specyficznej trawy.

Sypialnia rodziców stanowi jednocześnie garderobę. Jest w niej oprócz wielkiego łoża ogromna, bardzo pakowna szafa wnękowa, która pomimo dużych gabarytów jest prawie niezauważalna. Jej przesuwne drzwi wykonane z lustra w kształcie koła stanowią prawdziwą ozdobę pokoju.

Salon jest centralnym miejscem domu, dlatego jemu poświęcę kolejny artykuł do, którego przeczytania serdecznie zachęcam w niedługim czasie. Może stanie się on inspiracją dla Państwa i aranżacji wnętrza salonu stanie się prosta i łatwa.

Projektant wnętrz Urszula Tomaszewska

Jest to mój artykuł publikowany w www.wiadomosci24.pl

niedziela, 13 czerwca 2010

Kuchenka- Aranżacje wnętrz Lublin


Przed montażem mebli kuchennych powinniśmy wszystko dokładnie zaplanować, aby zgodnie z projektem wykonać przyłącza hydrauliczne, gazowe i elektryczne. Musimy już na wstępie zadecydować o wielu sprawach. Do urządzeń należy bowiem doprowadzić instalacje zasilające. Trzeba zatem tak rozplanować gniazdka i kable elektryczne, aby podłączenia nie były widoczne. Do kuchni wyspowych (czyli takich, w których kuchenka umieszczona jest na środku pomieszczenia) trzeba doprowadzić instalacje w podłodze.

Obecnie rynek proponuje szeroką ofertę sprzętu AGD. Jednym z nich jest kuchenka. Kuchenki te dzielimy na dwie podstawowe grupy:
Kuchenki wolnostojące
Jak sama nazwa mówi są niezależne, nie wymagające dodatkowych szafek pod zabudowę. Wykonane z blachy inox lub emaliowane. Występują w rozmiarach o szerokości 50 lub 60 cm. Wyposażone są w płytę gazową lub elektryczną (w tym ceramiczną) oraz piekarnik elektryczny. Atutem jest cena. Można je kupić już za 800 zł. Minusem to, że okruchy i brud wpadają w szczeliny wokół urządzenia.
Kuchenki do zabudowy
To obecnie bardziej popularna grupa. Różnią się od kuchni wolno stojących przede wszystkim sposobem i miejscem montażu. Do tego typu urządzeń potrzebna jest szafka, w którą należy wstawić piekarnik oraz blat, w którym montuje się płytę grzejną.
Każdy piekarnik przeznaczony do zabudowy powinien być wyposażony w chłodzenie obudowy, którego zadaniem jest chronić meble przed nadmiernym nagrzaniem. Urządzenia te charakteryzują się takimi samymi funkcjami jak kuchnie wolno stojące. Ale mają ponadto cechy spotykane tylko w tego typu urządzeniach. Podstawową jest możliwość niezależnego umieszczenia piekarnika i płyty grzejnej.
Wygodne i bardzo bezpieczne jest umieszczenie piekarnika na wysokości blatów, choć nie każda kuchenka daje się rozdzielić. Warunkiem jest wyposażenie jej w osobne panele sterowania. Wariant taki wprawdzie podnosi koszty, ale daje większe możliwości projektowe. Plusem takiej kuchenki jest także łatwość utrzymania jej w czystości.
Za tydzień o zróżnicowaniu wyposażenia i funkcji kuchenek oraz ich optymalnej lokalizacji.
Artykuł ten publikowałam w Kurierze Lubelskim

Aranżacje wnętrz Lublin „Vena”- projektant wnętrz Urszula Tomaszewska

czwartek, 3 czerwca 2010

Pomysły na ściany- Aranżacje wnętrz Lublin


Jest to mój artykuł publikowany w Kurierze Lubelskim

Uwaga na tłuszcze, oleje i kwasy w kuchni

Powierzchnie narażone nie tylko na ścieranie, ale i na działanie detergentów powinny być odpowiednio zabezpieczone, by ułatwić nam utrzymanie ich w czystości. Skoro ściana nad kuchenką i zlewozmywakiem – narażona na działanie wysokiej temperatury i wilgoci – bardzo łatwo się brudzi, trzeba ją pokryć odpowiednim materiałem. Specjaliści podpowiadają wiele sposobów na ich pokrycie.

PŁYTKI CERAMICZNE Są najpopularniejszym stosowanym materiałem. Niepalne, odporne na wodę, łatwe w utrzymaniu. Producenci prześcigają się we wzornictwie i kolorystyce. Ułatwia to aranżację, dając łatwość w dopasowaniu ściany do stylu wnętrza. Niedoskonałością są tutaj fugi, które niestety znacznie szybciej się brudzą i trudniej je wyczyścić. Należy to uwzględnić, wybierając na ściany mozaikę lub płytki o małych wymiarach. Warto zastanowić się nad wielkością glazury. W kuchni brudzi się ona bardziej niż w innych miejscach domu. Im mniej fug, tym łatwiej utrzymać ścianę w czystości. Egzamin zdają spoiny epoksydowe, nie wchłaniające tłuszczu. Rozwiązaniem jest także zastosowanie płytek do układania bezfugowego. Do kuchni powinniśmy kupować płytki szczególnie łatwe w utrzymaniu.

BLACHA Ten sposób podpowiada nowoczesna stylistyka wnętrz. Najbardziej popularna jest blacha ze stali szlachetnej, ale stosuje się także aluminium. Wrażenie sterylności uzyskamy polerując blachę. Kuchnia wykończona w ten sposób wydaje się jednak bardzo „zimna”. Blachy o powierzchni satynowej i aluminiowa są dużo cieplejsze w odbiorze i bezpieczniejsze w aranżacji. Nie tylko nie dominują swą obecnością, ale także są praktyczniejsze. Mniej na nich widać na przykład ślady palców.
Blacha także może mieć wytłaczane faktury. Pomimo że to sporo efektowniejsze, w kuchni sprawdza się gorzej. Ze względu na liczne rowki i uwypuklenia trudno ją utrzymać w czystości.
Cała płaszczyzna ściany wyłożona blachą może wydawać się zbyt monotonna. Dlatego wykłada się nią jedynie część ściany, najczęściej nad kuchenką jako tło dla stalowego okapu.

FARBA Do niedawna pomalowanie farbą ściany między kuchennymi szafkami uważano za brak wykończenia lub rozwiązanie tymczasowe. Dzisiaj producenci proponują farby wodoodporne i zmywalne. Ich jakość daje ochronę ściany porównywalną z płytkami ceramicznymi.
Zastosowanie farby w prosty sposób pozwala na zmianę charakteru kuchni. Każda farba jednak podkreśla nierówności ścian. Przed pomalowaniem konieczne jest odpowiednie przygotowanie podłoża. Nie wolno zapomnieć o zabezpieczeniu jej specjalną farbą podkładową, przeznaczoną do pomieszczeń mokrych.

BOAZERIA Minął okres, w którym przeżywała czasy swojej świetności. Ale drewno w kuchni ciągle jest modne. Pokrycie ścian naturalnym drewnem to świetny sposób na ocieplenie. Boazerię należy dokładnie polakierować, by zapobiec puchnięciu przy kontakcie z wodą lub parą.

PŁYTY W kuchni nieźle prezentuje się płyta wiórowa fornirowana lub laminowana. Takie panele można kupić wraz z całym systemem ich mocowania, który zapewnia szczelny i trwały montaż. Można też wyłożyć ścianę sklejką.

NATURALNY KAMIEŃ Jest ekskluzywnym materiałem. Na ściany można go użyć w formie kamiennych płytek o różnych wymiarach albo w formie drobnej mozaiki. Na ściany w kuchni doskonale nadaje się granit, który nie dość, że nie wchłania tłuszczów, to także odporny jest na działanie związków chemicznych. Kamienie o strukturze porowatej są trudniejsze do utrzymania w czystości. Dlatego wykorzystując go do wnętrz kuchennych jako okładzinę ścienną należy go dokładnie wypolerować. Jest mniej praktyczny. Wchłania tłuszcz i łatwo się plami. Aby tego uniknąć, można stosować odpowiednie impregnaty do marmuru.

KONGLOMERATY KAMIENIA To dużo tańsze rozwiązanie, dające podobny efekt jak w przypadku kamienia naturalnego. W swoim składzie konglomeraty mają granit i kwarc, co zapewnia im podobną twardość i wytrzymałość na uszkodzenia oraz wysoką temperaturę. Dzięki dodatkowym składnikom – pigmentom – mogą mieć różne kolory. Ale najbardziej popularne są przypominające naturalny granit lub marmur.

MLECZNA SZYBA Niekonwencjonalne i dość praktyczne. Ściana mlecznej szyby powinna być umieszczona w aluminiowych ramkach. Taka aranżacja daje optyczną lekkość. Czyni nawet małe wnętrza przestrzennymi. Problemem staje się jedynie usytuowanie gniazdek roboczych, bowiem szyba najczęściej jest hartowana, a wiercenie w tym tworzywie nie jest wcale łatwe. Wyjściem z sytuacji jest umieszczenie gniazdek pod szafkami.
Aranżacje wnętrz Lublin „Vena”- projektant wnętrz Urszula Tomaszewska

sobota, 29 maja 2010

Podłoga w kuchni- Aranżacje wnętrz Lublin


Jest to mój artykuł publikowany w Kurierze Lubelskim.
Podłoga w kuchni to temat warty gruntownego rozważenia, bowiem w tym pomieszczeniu szczególnie jest ona narażona na uszkodzenia. Woda, tłuszcze, a czasami spadające przedmioty – to wszystko może się na niej znaleźć.
W kuchni można wykorzystać każdy rodzaj materiałów stosowanych na podłogi oprócz wykładzin dywanowych. Delikatniejszy materiał wymaga jednak częstej renowacji. Przy wyborze materiału powinniśmy przede wszystkim wziąć pod uwagę nasz styl bycia. Jeśli gotowanie nasze to przede wszystkim herbata i jajecznica, to każda podłoga będzie służyła przez wiele lat. W kuchni, w której przygotowuje się posiłki dla wielu osób, piecze ciasta, robi przetwory, pokrycie podłogowe musi być szczególnie trwałe i łatwe do utrzymania w czystości. Dobrze jest, gdy w części jadalnej podłoże jest ciepłe, np. drewniane. Pod uwagę powinniśmy wziąć także sposób chodzenia po domu, czy są to kapcie, czy wolimy chodzić boso.

Bezsprzecznie najwygodniejszym materiałem na podłogę w kuchni jest terakota. Łatwa w utrzymaniu, niedroga, lecz zimna i twarda. Upuszczone przedmioty właściwie nie mają szans, aby się nie stłuc. Atutem jest odporność na wycieranie. Zwróćmy też uwagę na śliskość pokrycia – polerowane gresy w tym pomieszczeniu zagrażają bezpieczeństwu.
Wbrew obawom całkiem dobrze w kuchni zdają egzamin podłoga drewniana lub panele. Warunkiem ich niezniszczalności jest wybór odpowiedniej klasy ścieralności oraz bardzo staranne ułożenie, zgodne z technologią. Posłuży nam ona wiele lat, gdy dokładnie pokryjemy parkiet warstwą lakieru, a panele podłogowe szczelne skleimy. Warstwa wierzchnia paneli to laminat lub papier z nadrukowanym wzorem wzmocniony warstwą żywicy melaminowej. Żywica chroni laminat przed działaniem wody i zabezpiecza przed ścieraniem. Część spodnia wykonana jest najczęściej z melaminy, która zabezpiecza panele przed wilgocią. Panele laminowane mają różne klasy ścieralności. Niebezpieczeństwo zniszczenia podłogi wykonanej z drewna lub paneli grozi głównie w przypadku zalania na skutek awarii instalacji wodno-kanalizacyjnej. Trwałe zawilgocenie prowadzi do wypaczenia podłogi, łuszczenia lakieru. Aranżując taką podłogę należy jednak zabezpieczyć miejsca najczęściej używane, np. przy zlewozmywaku i kuchence. Może to być wstawka z płytek ceramicznych lub dywanik z wykładziny, który będzie można łatwo wyprać.
We wnętrzach, które zamieszkujemy tymczasowo, sensownym rozwiązaniem jest wykładzina PCV, którą, jeżeli nie wymaga klejenia, możemy przy wyprowadzce zabrać ze sobą i wykorzystać chociażby w piwnicy. Dobrze, gdy jest ona gruba i elastyczna. Na takiej mniej męczą się nogi. Całkowita wodoszczelność wykładziny zapobiega też zalaniu w razie drobniejszej awarii. Na gładkiej, jednolitej powierzchni łatwiej utrzymać czystość. Minusem ich jest mała odporność na wysoką temperaturę.
Mało popularnym, lecz dobrym materiałem na podłogę w kuchni są powlekane płyty korkowe. Materiał ten, aby służył nam długo wymaga bardzo starannego przygotowania podłoża. Do wnętrz kuchennych nadają się jedynie płytki i panele korkowe zabezpieczone powłoką winylową (PCV). Posiadają one wysoką odporność warstwy zewnętrznej na ścieranie. Mają także wysoką zdolność tłumienia dźwięków. Upadek talerza czy szklanki na miękkie podłoże niekoniecznie musi się skończyć ich rozbiciem. Korek taki jest trudnopalny.

Aranżacje wnętrz Lublin „Vena”- projektant wnętrz Urszula Tomaszewska